Wszystko o dzielnicach Hurghady - Sakala, Marina, Memsza, Dahar. Hotele, restauracje, szpitale, banki. Interaktywna mapa Hurghady, filmy, zdjęcia Start By Viktig Vær Moro og hvile Puber Butikker flyplassen Du Hoteller Turer Wyniki wyszukiwania Sklep Plany i cennik More Distrikter, kart over Hurghada, hoteller i Hurghada ... Ingen innlegg er publisert på dette språket ennå Når innlegg er publisert, vil du se dem her. Wszystkie newsy z Hurghady i Egiptu (1 101) 1 101 innlegg Informacje z Egiptu (0) 0 innlegg Wiadomości z Hurghady (0) 0 innlegg Informacje znad Morza Czerwonego (0) 0 innlegg Historia Egiptu (0) 0 innlegg Hurghada - det perfekte stedet å hvile. Vi flyr kun fra Polen til destinasjonen drøyt fire timer. Hurghada tilbyr moderne hoteller, sandstrender , vakkert og varmt hav, korallrev , utmerket mat , førsteklasses restauranter, god alkohol, vennlig service, butikker med klær, klær, smykker, suvenirer. Alt for en virkelig rimelig pris. Hurghada sovner faktisk ikke. Diskoteker , kafeer, barer og restauranter er åpne fra morgen til kveld. Hotellene på "Rødehavsrivieraen" har alt du forventer av en ferie i et eksotisk land å tilby. I Hurghada du vil brune kroppen din som ingen andre steder i verden. Bare her kan du lære å dykke, og hvis du kan, kan du utforske undervannslivet i Rødehavet ved å se på de vakreste korallrevene på planeten vår. I Hurghada vil du spise fantastisk tilberedt arabisk mat . Du vil ikke kjede deg i Hurghada. Du kan ha det gøy på dusinvis av diskoteker kjent rundt om i verden. Men er du ute etter ro og avslapning - finner du hoteller og rolige steder som lar deg slippe "hverdagens stress" uten problemer. Før 12 måneder av året fungerer solen over Hurghada som en "balsam" og vil gjøre ferien din tilbrakt i denne unike byen du aldri vil glemme ... Lotnisko w Hurghadzie Wszystkie potrzebne informacje... Sklepy w Hurghadzie Sklepów w Hurghadzie jest ponad 40 tysięcy... Hotele w Hurghadzie Każdy znajdzie coś dla siebie... Restauracje i bary w Hurghadzie Jest ich tu kilka tysięcy... Plaże w Hurghadzie W Hurghadzie są plaże publiczne. Sprawdź... Pogoda w Hurghadzie Czy dziś znów będzie tak gorąco..? Hurghada - en by som ingen andre ... Det er visumtrafikk mellom Polen og Egypt. Før han kommer til Egypt, kan en statsborger i republikken Polen søke om visum ved den egyptiske diplomatiske misjonen eller få det på flyplassen i Egypt etter å ha betalt 25 dollar. Turistvisum utstedes for en periode på 30 dager. Egypt er et muslimsk land og skikker er annerledes der enn i Europa . Galabja, burkaer, moskeer , ingen svinekjøtt, orientalske dufter , helt annen arkitektur. En ting er sikkert. Etter å ha landet i Hurghada, vil du se så mange arabere på en gang for første gang i livet ditt. For en turist som kommer i kontakt med denne kulturen for første gang, kan det være et sjokk. Sjokket vil imidlertid være svært kortvarig. Hvorfor ? Egypt er et land som er åpent for turister og vet hva turister forventer i løpet av drømmeferien. Hver tur for å hvile på et eksotisk sted i verden er forbundet med en større eller mindre type fare . ciekawe miasto Vi vet egentlig aldri hva som venter oss der. Det vil alltid være noen som vil se på oss med mistenksomhet, noen som vil misunne oss noe, som bare ikke liker fremmede. Det er ikke annerledes i Hurghada - men jeg kan forsikre deg - en by som respekterer og tar imot turister. Det er flere hoteller i Hurghada enn i Warszawa, Poznań og Wrocław til sammen. Du finner hoteller du har råd til når som helst, og hoteller du må samle inn penger på. Uansett hvor du bor - vil ferien i Hurghada imidlertid bli uforglemmelig. Hurghada ligger på vestkysten av Rødehavet. Navnet kommer fra en blomstrende busk med tornede stengler - Nitraria. Beduiner lager en forfriskende drink av frøene, som ligner på solbær. Nitraria frø er narkotiske. Hurghada var en gang en fiskerlandsby. I dag er det det mest populære turistmålet i Egypt. Hurghada er et ekte tettsted. Den strekker seg 40 kilometer langs kysten. Hurghada er det største feriestedet ved Rødehavsrivieraen. Viktigere, å bo eller feriere i Hurghada er billigere enn i sin største konkurrent, Sharm El-Sheik , som ligger i Sinai. Over 180 000 mennesker bor permanent i Hurghada. Egypterne jobber hovedsakelig i reiselivssektoren, men lever også av fiske, bygg og håndverk. I tillegg til egypterne har Hurghada titusenvis av innbyggere, hovedsakelig fra Russland. Hurghada har oppnådd berømmelse som det mest kjente feriestedet i denne delen av verden takket være beliggenheten ved det krystallklare Rødehavet, rikelig med de vakreste og aldri sett andre steder korallrev. Hurghada det verdenssenteret for vannsport . Ingen innlegg er publisert på dette språket ennå Når innlegg er publisert, vil du se dem her. Hurghada - utflukter, øl, historie, leilighetsbygg ... Når du tilbringer ferier i Hurghada, er det verdt å dra nytte av sjøturer og et cruise på en ubåt med glassbunn der du kan beundre rikdommen til livet under vann. 15 kilometer fra Hurghada ligger El-Gouna – en luksuriøs hotellby som ligger på flere øyer adskilt av kanaler. Det er til og med verdt å ta en kort tur til El Gouna. På alle vanlige puber (som tilbyr alkohol) kan vi kjøpe det for å gå. Når det gjelder øl ... Saken er enklere her. Egypterne er kjent for sin ølproduksjon. Jeg anbefaler Stella øl, som har mottatt flere internasjonale priser. Kaldt - det er flott. Hvis vi glemmer om vi rett og slett ikke klarer å kjøpe god original alkohol på flyplassen i Polen i taxfree-sonen, i Hurghada, inkl. det er en avgiftsfri butikk i sentrum av Sakala. Der kan hver turist innen 48 timer etter ankomst, med pass med seg, kjøpe original europeisk alkohol . Hurghada om sin korte historie. Den ble opprettet fra en britisk bosetning av oljeletere. Opprinnelig spilte det rollen som en fiskerlandsby. I 1930 ble det opprettet et boligoppgjør for ansatte ved National Institute of Oceanography and Fisheries. Fra begynnelsen av 1980-tallet, etter at den egyptisk-israelske freden ble undertegnet ved Camp David, begynte den å utvikle seg som et turistmål takket være arabiske og utenlandske investorer. For øyeblikket bygges det titusenvis av leilighetsbygg i Hurghada og flere hoteller. Det er et stort kjøpesenter Senzo Mall, det er supermarkeder (Carefour, Metro, Gomla), og flere hundre restauranter og barer. Ingen innlegg er publisert på dette språket ennå Når innlegg er publisert, vil du se dem her. Dzielnice Hurghady dzielnie hurghady Hurghada składa się z kilku dzielnic, z których najważniejsze to: Dahar (El-Dahar, Downtown), czyli najstarsza część Hurghady. Tu mieści się największy bazar Hurghady (przy Dahar Square), a także poczta i dworzec autobusowy. Dahar to Egipt w pigułce. Jeszcze kilkanaście lat temu to właśnie tu "tętniło serce" Hurghady. To tu powstały pierwsze hotele i restauracje w Hurghadzie. To stąd turyści chodzili na piechotę na plaże Morza Czerwonego. To tu Egipcjanie dowiadywali się "kim są ludzie zachodu", co lubią, dlaczego piją alkohol, dlaczego mają markowe zegarki, ładne ubrania i buty, "pachną" i dlaczego tak często wydają bez większego sensu pieniądze. To Dahar dał Egipcjanom początek "bogactwa wiedzy" o Europie, o nas, ludziach z zupełnie innego świata, zupełnie innej kultury i religii. Do dziś Dahar to mieszanka kultury arabskiej i "zachodniej Europy". Zobaczymy tu bardzo drogie salony samochodowe i biedę. Dzielnica jest jedyna w swoim rodzaju. Pachnie orientem , ale działa i rozumie "inność". Dahar wciąga, ale zupełnie inaczej niż Sakala. Tu nikt niczego nie udaje. Po prostu ludzie tu żyją. Dahar wciąga arabską tradycją, "egipskością" i po prostu normalnością. Polecamy odwiedziny w Daharze. Wystarczy wysiąść na Dahar Square i zapytać o "suk" . Spacer po pobliskich uliczkach zajmie ponad dwie godziny, jeżeli odwiedzimy liczne sklepiki i stragany, ale wrażenia pozostaną do końca życia. Ważna informacja dla osób wrażliwych. Przed wejściem na bazar (suk) drobiu, mięsa i ryb warto się zastanowić, czy chcemy. To co zobaczymy naprawdę na długo pozostanie w naszej pamięci. Nie każdy gotowy jest na oglądanie całych "półtusz" wiszących na hakach , czy odgłosu zabijanych królików, bądź kur . Sakala , nowsza niż Dahar - nieoficjalne centrum miasta. W Sakali główną ulicą jest Sheraton Road. Po jej obu stronach znajdują się hotele, restauracje, bary i sklepy. Ulica ma ponad 3 kilometry długości. To główne centrum handlowo - rozrywkowe w Hurghadzie. Centrum Sakali w zasadzie nie zasypia. Większość restauracji i barów otwarta jest w zasadzie 24 godziny na dobę. Sakala to trochę "Monciak" w Sopocie, lub "Krupówki" w Zakopanem. Sakalę warto odwiedzić po zachodzie słońca, gdyż dudni życiem. Nie można się tu nudzić. To idealne miejsce na zakupy, a także na szampańską zabawę. Każdy, kto przyjedzie do Hurghady choć raz powinien odwiedzić Sakalę. Na północny-wschód od centrum Sakali znajduje się Marina - kapitalne miejsce na wieczorny spacer. Czysty i szeroki deptak z kawiarniami i restauracjami. Wszystko tuż przy porcie jachtowym, w otoczeniu bardzo drogich apartamentowców. Roztacza się tu piękny widok na Morze Czerwone i stojące w porcie jachty oraz małe statki wycieczkowe. Na północ od portu znajduje się Supermarket Abu Ashara. Nieco wyżej oddany do użytku w 2012 roku największy Meczet w Hurghadzie. W Marinie jest najbardziej znana dyskoteka w Hurghadzie - Blue Beach Club . Dyskoteka ma dostęp do plaży. Z portu jachtowego wypływają statki wycieczkowe, a także statki ze szklanym dnem. Marina jest niestety najdroższą dzielnicą w Hurghadzie, choć i tak w porównaniu z cenami w Europie jest na naszą kieszeń. Do Mariny warto przyjść po południu i zostać do wieczora. Na południe od Sakali znajduje się Memsza . Wart polecenia jest przede wszystkim szeroki deptak o długości ~ 3 kilometrów. Po obu jego stronach są bary, restauracje, oraz sklepy z pamiątkami i biżuterią. Miejsce jest bardzo czyste, z niewielką liczbą turystów. Dojazd busikiem z centrum Sakali zajmuje 5 minut. Memsza to miejsce magiczne, szczególnie w trakcie zachodu słońca. Deptak można przejść w ciągu godziny. Jeżeli będziesz odwiedzać bary i sklepy spędzisz tam całe popołudnie i wieczór. Co istotne na Memszy nie ma takiego gwaru jak w Sakali i nie ma aż tylu turystów. Ceny są trochę wyższe niż w Sakali, ale coś za coś. Jest tu bardzo spokojnie. Tu znajduje się też słynna restauracja GAD oferująca dania kuchni arabskiej. To restauracja sieciowa, ale jedzenie jest tanie i świetne. Sakala - centrum Hurghady... sakala Sakala to główna i najważniejsza dzielnica Hurghady. Jeszcze 15 lat temu miejsce z którego widać było kutry rybackie wypływające w morze, dziś, to tętniące życiem centrum miasta, z hotelami, sklepami, restauracjami, pubami, kafejkami, dyskotekami i tysiącami turystów z całego świata. Sakala w zasadzie nie zasypia. To miejsce magiczne, jedyne w swoim rodzaju. Mieszkańcy miasta mówią wprost: kto nie był w Sakali, ten nie może powiedzieć, że był w Hurghadzie. Sakala to miejsce najczęściej wybierane przez turystów na popołudniowe spacery, zakupy, posiłki i zabawę do białego rana. Centrum Sakali, czyli Sheraton Road w zasadzie niczym nie różnie się od innych tego typu ulic w tej części świata. Jednak ten fragment Hurghady przyciąga do siebie "tym czymś" czego nie da się skonkretyzować. Podobnie jak Krupówki w Zakopanem, Nowy Świat w Warszawie, albo Monciak w Sopocie. Tak, Sheraton Road w centrum Sakali ma swój specyficzny i niepowtarzalny klimat. Odcinek ulicy Sheraton Road w Sakali ma ponad trzy kilometry. Zapewniamy, że przebycie tych trzech kilometrów niektórym może zająć nawet kilka dni. Po prostu co chwila jesteśmy „kuszeni” przez restauratorów, czy sprzedawców, aby odwiedzić właśnie ich lokal lub sklep. Często tym namowom ulegamy. A jest co odwiedzać. Samych restauracji i pubów w Sakali jest ponad dwieście, a rożnego rodzaju sklepów blisko tysiąc. Do tego dochodzą uliczni sprzedawcy i stragany. Sakala to mieszanka Bliskiego Wschodu z Zachodem (z lekką nutą dekadencji). Na dłuższą metę Sakala może męczyć, przez gwar, muzykę, wszechobecne zapachy, pośpiech kupujących pamiątki, powolność wymieniających pieniądze, tłok na deptaku, trąbiące samochody, które poruszają się po sześciu pasach ruchu, dużą liczbę turystów w restauracjach i barach. Ale to naprawdę fascynujące miejsce. W Sakali kupisz wszystko czego szukasz podczas wakacji w Egipcie. Znajdziesz tu wszelkiego rodzaju pamiątki związane z tym krajem, poprzez odzież, biżuterię, zegarki, obuwie, ręczniki, aż po artykuły spożywcze i wszech obecne szisze (fajki wodne). Spacer po deptaku Cherry Street w Sakali Sakala - czysto, bezpiecznie, są ławki... Sakala - słynne stado gołębi przy "Latarni Morskiej"... Sakala - restauracja GAD z egipskimi specjałami... restauracja gad W restauracjach i barach w Sakali znajdziesz potrawy które lubisz (z wyłączeniem potraw z wieprzowiny) oraz te, których skosztujesz być może po raz pierwszy (np. steki z mięsa wielbłąda). Jeżeli jednak nie masz zaufania do tamtejszych kucharzy, lub lubisz fast-foody, albo po prostu boisz się zjeść cokolwiek poza swoim hotelem, zawsze możesz skorzystać z usług r estauracji McDonald's . Restauracji trudno nie zauważyć. Jest tu czysto, schludnie i smacznie. Restauracja znajduje się dokładnie po środku Sheraton Road. Za tradycyjny lunch składający się z kanapki, sałatki, frytek i napoju zapłacisz około 100 funtów egipskich. Kilkadziesiąt metrów od restauracji McDonald's jest restauracja KFC . Ceny podobne jak w McDonald's. Jest smacznie, czysto, mało klientów. Podobnie jak w McDonalds' w ogródku można palić papierosy. Co istotne, i przydatne podczas długich wieczornych zabaw - w KFC można zamówić potrawy z dostawą pod wskazany adres. Dla wszystkich, którzy chcieliby posmakować kuchni egipskiej polecamy restaurację GAD . To Egipska restauracja sieciowa do której, nie wiedzieć czemu, rzadko zaglądają turyści. W restauracji GAD zjemy zarówno dania typowe dla kuchni egipskiej, ale w menu znajdują się także znane nam sałatki, dania obiadowe, desery i napoje. Naszym kulinarnym faworytem w tym lokalu są naleśniki (Crepess) podane na słodko, ostro, z różnymi przyprawami i dodatkami (ser, kurczak, wołowina). Koszt to 40-50 funtów egipskich. Potrawy z GAD-a można zamawiać telefonicznie z dostawą pod wskazany adres. GAD jest tak popularny wśród Egipcjan, iż często trzeba czekać na wolne miejsce. W Sakali warto wybrać się na typowe egipskie śniadanie. Jest one podawane w bardzo małych, skromnie wyglądających i niepozornych lokalach. Typowe egipskie śniadanie to jajecznica z pomidorami i cebulą, lub jajka sadzone, zestaw warzyw (pomidory, ogórek, papryka) i full. Co to jest full ? Jest to ciepła papka przygotowana z ugotowanego specjalnego bobu z przyprawami. Wygląda mało atrakcyjnie, a brązowy kolor może nie zachęca do konsumpcji, ale po pierwszym kęsie zapomnimy o wyglądzie. Full to narodowa potrawa Egiptu. Do tego podawane jest tradycyjne egipskie pieczywo czyli pita, oraz mocna kawa, lub bardzo słodka herbata. Najpopularniejsza tego typu jadłodajnia znajduje się 250 metrów od ronda El Horeya "przy Syrence" po lewej stronie idąc w kierunku centrum Sakali. Dla mieszkańców Hurghady to kultowe miejsce. Nierzadko, aby zjeść tu śniadanie trzeba czekać kolejce. W bocznej uliczce, naprzeciwko hotelu La Pacha , znajdziemy restaurację w której - jak wieść niesie - zjemy najlepsze steki wołowe. Wołowina sprowadzana jest z Argentyny. W restauracji zawsze obecni są właściciele (małżeństwo egipsko-francuskie), którzy osobiście czuwają nad jakością potraw. W Sakali w większości barów, czy restauracji kupimy alkohol, także na wynos, oczywiście made in Egypt. Przykładowo; butelka wina kosztuje około 250 funtów egipskich. Whisky, gin, rum, wódka, uzo, w granicach 200 funtów za butelkę. Warto wiedzieć, że butelka jest plastikowa. Polecamy znakomite miejsce na zabawę i w miarę tanie jedzenie, w którym dostępny jest alkohol, czyli restaurację Agra Roma. Z najduje się przy skrzyżowaniu ulic, prowadzących bezpośrednio z Sakali do Mariny . Jak tam trafić? Na środku skrzyżowania stoi wielka pomarańczowo-biała latarnia z napisem Marina. Agra Roma znajduje się tuż obok. To lokal w którym podawane jest najtańsze piwo w Sakali. Zawsze w promocyjnej cenie. Można tam zjeść przysmaki kuchni międzynarodowej, a pokazowym daniem jest płonący półmisek mięs. Lokal słynie z miłej obsługi i zabawnego naganiacza stojącego przed wejściem. Odwiedzając Agra Romę po raz drugi jesteśmy traktowani jak dobry znajomy. W Sakali jest sklep wolnocłowy . Znajduje się tuż przy hotelu Sea Gull (na 1. piętrze). Sklep oferuje europejskie alkohole, papierosy, słodycze oraz sprzęt RTV i AGD. Ceny są umiarkowane. Dla przykładu butelka whisky kosztuje około 15 dolarów. Karton Cameli 25 dolarów. Co ważne, w sklepie można robić zakupy tylko do 48 godzin po przylocie do Hurghady i tylko raz. Warto o tym pamiętać. Co istotne, nie ma tu ograniczeń ilościowych, więc można kupić tyle ile się chce. Idąc na zakupy trzeba mieć przy sobie paszport. Dla tych, którym znudzi się kuchnia hotelowa, lub po prostu chcieliby kupić egipskie produkty spożywcze w sklepie, polecam delikatesy "Metro" znajdujące się naprzeciwko hotelu Sea Gull. Delikatesy oferują wszystkie towary oprócz alkoholu. To sklep samoobsługowy. Co ważne każdy towar ma na opakowaniu cenę. Sklep jest bardzo czysty i posiada klimatyzację. Przed wejściem znajduje się bankomat. Większe zakupy kulinarne warto robić w delikatesach Metro , lub w Abu Ashra. Na duże zakupy np. te tuż przed wyjazdem warto wybrać się do domu handlowego Cleopatra, który znajduje się na końcu Sheraton Road, niedaleko hotelu Roma . Na 5. piętrach jest wszystko, czego szukasz. Sakala jak wir na rzece potrafi nas „wciągnąć” i trzymać w swoich objęciach bardzo długo. Ulica Sheraton Road to niby tylko deptak, sklepy, restauracje, hotele i dyskoteki, ale zapewniamy - ten „uścisk Sakali” nie boli. Wręcz przeciwnie, jest bardzo przyjemny… memsza Memsza - deptak, zakupy... Memsza (Mamscha, Memscha, Mamsza) - to w zasadzie nie dzielnica, ale bardzo długi deptak znajdujący się 5 kilometrów na południe od centrum Sakali . Taksówką dojedziemy tam z centrum Sakali w 3 minuty. Busikiem dojedziemy w 10 minut za 3 funty, ale nie bezpośrednio na deptak, a w jego okolice. Trzeba dojść kilkadziesiąt metrów. Nie polecamy pieszej wycieczki z Sakali na Memszę. Trwa ona kilkadziesiąt minut, a po drodze trzeba pokonać dosyć wysokie wzniesienie. Ponadto po drodze nie ma niczego szczególnego do zwiedzana, lub odwiedzenia. Na ulicę Memszy wjazd mają tylko taksówki, samochody osobowe oraz dostawcze. Po Memszy pojazdy poruszają się tylko w jednym kierunku. Memsza to idealne miejsce na wieczorny odpoczynek. To długi, bardzo szeroki deptak, długości ponad 3 kilometrów. Po jego obu stronach, a także po środku, znajdują się bary, restauracje, dyskoteki , hotele i sklepy z pamiątkami. Memsza słynie ze spokoju, porządku, czystości i nieco wyższych cen niż w centrum Sakali (nie dotyczy to cen w sklepach z pamiątkami). Sprzedawcy nie są zbytnio natarczywi, nie ma ulicznych sprzedawców, jest mały ruch samochodów. Polecamy bardzo duży i tani sklep z pamiątkami Hurghada Star . Na Memszy można spokojnie odpocząć, pospacerować, napić się kawy, wina, czy piwa oraz zrobić zakupy. Memsza w odróżnieniu od Mariny nie znajduje się bezpośrednio przy morzu. To miejsce, gdzie wśród turystów dominują Egipcjanie, Rosjanie, Anglicy, Niemcy, Holendrzy, czy Skandynawowie. W Memszy znajduje się jedna z najsłynniejszych i najdroższych dyskotek w Hurghadzie - Little Budda. Restauracja powstała w 2008 roku i cieszy się renomą nie tylko w Egipcie. Słynie także z wysokich cen i niecodziennego, orientalnego wystroju. Wewnątrz panuje półmrok, który wraz z niecodziennymi meblami i górującym nad wszystkim Buddą tworzy niezapomniany, romantyczny nastrój. Aldau Art Promenade Na deptaku jest specjalny plac zabaw dla dzieci, można także spotkać wielbłądy i (odpłatnie) zrobić sobie z nimi zdjęcie (50 funtów za sesję). Memsza, to miejsce, gdzie można spędzić miło i aktywnie czas w zasadzie od wczesnego popołudnia do późnej nocy. Polecamy wszystkim zakochanym, lubiącym spacery, spokojne zakupy, dobre jedzenie - a wieczorem zabawę . Memsza jest bardzo popularnym miejscem spacerów dla mieszkańców Hurghady, a także dla Egipcjan, którzy przyjeżdżają do Hurghady na wakacje. Podczas najważniejszych świąt państwowych deptak zaludnia się Egipcjanami, którzy wieczorem bawią się przy muzyce. Dzieci korzystają ze specjalnie dla nich przygotowanej infrastruktury. Zabawa Egipcjan dla Europejczyka wygląda może dość dziwnie (w końcu wszyscy bawią się bez alkoholu), ale zapewniamy - warto wówczas odwiedzić to miejsce. Jest bezpiecznie, kolorowo i bardzo radośnie. Zabawa rozpoczyna się wieczorem i może trwać do późnej nocy, Memsza nie jest podobna do żadnego innego miejsca w Hurghadzie. Warto tam się wybrać, choćby po to, aby pospacerować, wśród wysokich palm patrząc na zachodzące słońce na horyzoncie. Na Memszy znajduje się także drugi deptak - słynny Aldau Art Promenade. To miejsce zjawiskowe ze względu na rzeźby i pomniki, które zostały wystawione na długości blisko 500 metrów. To jedyna w swoim rodzaju galeria sztuki dla wszystkich. Sklep wolnocłowy w Memszy W dzielnicy Memsza znajduje się sklep wolnocłowy. Znajduje się kilkadziesiąt metrów o Carrefour market, czy słynnej dyskoteki Papas Club. Sklep jest dwupiętrowy. Na parterze kupimy papierosy, perfumy i sprzęt AGD. Na pierwszym pietrze znajdują się alkohole. Trzeba przyznać, że wybór trunków jest bardzo duży, a ceny znośne. Idąc do sklepu wolnocłowego w Hurghadzie trzeba mieć ze sobą paszport oraz dokonać zakupy najpóźniej 48 godzin po przylocie do Egiptu. Co ważne, w Duty Free na Memszy nie ma tłoku. Ceny podane w filmie są z marca 2022 roku... Carrefour Market w Memszy Carrefour Market w Memszy znajduje się niedaleko sklepu wolnocłowego i Sunrise Aqua Joy Resort. To pierwszy Carrefour, który został otwarty w Hurghadzie. Sklep jest duży, klimatyzowany. Kupimy tu wszystkie potrzebne artykuły spożywcze, kosmetyki i przybory toaletowe oraz sprzęt RTV i AGD. W sklepie można płacić kartą. Obsługa porozumiewa się w języku angielskim. Przed sklepem można zaparkować samochód. Są wózki i koszyki. Ceny na filmie są z marca 2022 roku... Marina - jachty, bary, dyskoteka... marina Marina w Hurghadzie to najpiękniejsze miejsce w mieście. To jedna z najmłodszych dzielnic Hurghady. Usytuowana jest niespełna kilometr od Sheraton Road w Sakali. Marina to połączenie "Monciaka" w Sopocie z Mariną w Gdyni. To szeroki i długi deptak z restauracjami, barami, sklepami z pamiątkami, oraz apartamentami tuż przy porcie jachtowym. Marina to znakomite miejsce na wieczorny spacer, odpoczynek po dniu spędzonym na plaży. Co najważniejsze, z poziomu deptaka mamy piękny widok na jachty, które cumują w porcie. Bulwar ma ponad kilometr długości. Jest tu bardzo czysto i spokojnie. Możemy spacerować wśród palm i zieleni. Nie jesteśmy przez nikogo nagabywani do odwiedzania sklepów, czy restauracji jak to ma czasami miejsce w centrum Sakali . W Marinie możemy spokojnie napić się kawy, czy piwa, oraz zjeść kolację przy okazji podziwiając jachty, które cumują w porcie. Wejście do Mariny jest bezpłatne. Na teren wchodzimy przez specjalną bramę, gdzie jesteśmy kontrolowani przez policję turystyczną. Z Mariny wypływają specjalne statki ze szklanym dnem z których możemy oglądać podwodne życie Morza Czerwonego. Możemy także skorzystać z łodzi podwodnej z której jeszcze lepiej widać wszystko to, co dzieje się w głębinach. W Marinie znajduje się kilkadziesiąt barów i restauracji. Polecamy restaurację Che Guevara . Jest to klasyczny argentyński Stek House. Restauracja nie należy do najtańszych, ale reklamuje się jako pierwsza i najlepsza restauracja serwująca steki w Hurghadzie. Faktycznie steki są wyjątkowe. Właściciele mówią o swojej niepowtarzalnej metodzie przygotowywania mięsa i jego smażenia. Tuż obok restauracji Che Guevara jest restauracja Dunes . W menu znajdziemy klasyczne potrawy; ryby, makarony, owoce morza, steki i zupy. Restauracja nie należy do najtańszych, ale ma swoich wielbicieli. W Dunes możemy oglądać na żywo wydarzenia sportowe. Jej atrybutem jest bardzo luźna atmosfera, oraz serdeczni właściciele i kelnerzy, którzy robią wszystko, aby goście czuli się jak w domu. Najbardziej znanym dla turystów miejscem w Marinie jest Bar Papas , który znajduje się tuż przy wejściu. Tutaj można zagrać w bilard, spróbować sił w karaoke, oglądać na telebimach piłkę nożną. Co ciekawe bar organizuje nocne nurkowania. Wszystkie bary i restauracje posiadają ogródek z którego możemy podziwiać przepiękną okolicę. Marina jest otwarta przez cały dzień i przez cały dzień można tam spotkać spacerowiczów Prawdziwy ruch rozpoczyna się jednak późnym popołudniem i trwa do późnych godzin wieczornych, a w zasadzie porannych. Wszystko za sprawą najsłynniejszej w tej części Morza Czerwonego dyskoteki Blue Beach Club. Wcześniej dyskoteka nazywała się "Papas Beach Club" . Dyskoteka otwarta jest do godziny 1.00. Na miejscu jest też znana w mieście siłownia, fitnes club oraz plaża. W Blue Beach Club dzieją się naprawdę ciekawe, a czasem bardzo zaskakujące wydarzenia. Marina może pomieścić do 200 jednostek pływających . Cumują tu zarówno małe żaglówki, jak i wielkie żaglowce, czy jachty motorowe. W porcie można podziwiać piękne i szybkie łodzie motorowe, katamarany, oraz morskie żaglowce. Tuż obok Mariny znajduje się targ rybny , gdzie za niewielkie pieniądze możemy kupić świeże ryby oraz owoce morza. Wokół targu znajdują się bary i restauracje, w których możemy zjeść to co jeszcze przed chwilą pływało w Morzu Czerwonym. Kilkaset metrów od Mariny możemy obejrzeć i zwiedzić największy w Hurghadzie meczet z pięknymi i bardzo wysokimi minaretami. "Wielki Meczet" jest nowy. Otwarto go w 2014 roku. Może pomieścić 5 tysięcy wiernych. Tuż obok znajduje się stocznia jachtowa, gdzie można zobaczyć jak powstają jachty pełnomorskie . Port rybacki obok Mariny - niezwykłe miejsce... Spacer po Marinie - lokale, ceny... Słynny Targ Rybny przy Marinie Słynny steak house w Marinie Tania restauracja w Marinie dahar Dahar - Egipt w pigułce... Dahar to najstarsza i "prawdziwa" część Hurghady (czytaj Egiptu). Tu miesza się kultura arabska z europejską. Obok hoteli dla turystów, samoobsługowych sklepów spożywczych, salonów samochodowych, salonów z eleganckimi meblami, wystrojem wnętrz, sprzętem RTV i AGD, znajdują się zwykłe sklepy dla Egipcjan, bazary. Kupisz tu mięso, ryby, owoce, czy warzywa. Towary sprzedaje się prosto z ziemi, lub prowizorycznych straganów. Większość ludzi na ulicy stanowią Egipcjanie. Niestety, duża część sprzedawców nie mówi po angielsku. Jeżeli chcesz zobaczyć jak wygląda prawdziwe (czytaj) normalne, codzienne życie Egipcjan wybierz się do Daharu. Jeżeli wolisz jednak europejską Sakalę, gdzie wszystko jest w zasadzie czyste, ładne i miłe nie wybieraj się tam. Pobyt w Daharze, szczególnie na targach warzywnym, rybnym i mięsnym, to coś czego nigdy nie zapomnisz. Niektórych po prostu odrzuca (może powodować traumę), innych fascynuje. Tu możesz zobaczyć jak zabija się i oprawia kury, króliki, ptaki jak filetuje i smaży się ryby. Jak kupuje się jajka, owoce i warzywa. Zobaczysz wiszące na hakach zwierzęta i własnym nosem poczujesz jak wszystko pachnie. Przekonasz się jak wyglądają zakupy, jak pachną i wyglądają restauracje i bary dla Egipcjan. Dowiesz się co jedzą, gdzie chodzą by naprawić buty, jak wygląda ich fryzjer, czy sklep z artykułami metalowymi. Zobaczysz zupełnie inną rzeczywistość niż ta, którą masz na terenie swojego hotelu i na deptakach w Sakali , Marinie czy Memszy . To naprawdę zupełnie inny świat. Do Daharu najlepiej dojechać busikiem (z Sakali płacimy 2 funty), lub taksówką (30 funtów). Najlepiej wysiąść przy Dahar Square, czyli przy największym rondzie w Daharze. Wszyscy kierowcy w Hurghadzie wiedzą gdzie jest to rondo. To najważniejsze miejsce przesiadkowe w tej części miasta. Dahar to miejsce, które szybko męczy, ale i fascynuje... Kilkadziesiąt metrów od Dahar Square (na południowy-zachód od głównego postoju dla busików) znajduje się słynny bazar owocowo-warzywny w Hurghadzie (Suk). Warto odwiedzić bazar w Daharze choćby po to, by zobaczyć jak wygląda handel owocami i warzywami w kraju muzułmańskim, oraz ile tak naprawdę kosztują truskawki, granaty, banany, arbuzy, pomarańcze, zielone ogórki, czy pomidory. Miejsce jest naprawdę niepowtarzalne i na swój sposób magiczne. Kilkadziesiąt metrów od targu owocowo-warzywnego (na południe) znajduje się targ z drobiem. To miejsce bardzo specyficzne. Wszystkim, którzy chcą pozostawić w pamięci Hurghadę, jako miejsce wspaniałego i niczym niezmąconego wypoczynku odradzamy wycieczkę na tę część bazarową. Dahar Square Najtańszy w Hurghadzie bar z alkoholem przy Dahar Square Targ z mięsem w Daharze Targ ma swój zapach i klimat. Żywy drób (kury, kaczki, króliki), a także ptaki znajdują się w klatkach i czekają na kupca, czyli na swoją śmierć. Zwierzęta (w mało humanitarny sposób) zabijane są na miejscu, obdzierane z piór, skóry i sprzedawane. Targ robi piorunujące wrażenie. Egipcjanie właśnie w taki sposób kupują drób. Od razu zaznaczamy, iż zwierzęta zabijane na tym targu nie trafiają na hotelowe stoły. Hotele w Hurghadzie w drób zaopatrują się w fermach drobiu, które znajdują się poza miastem. Film, który prezentujemy, to obraz tylko dla widzów dorosłych z uwagi na drastyczne sceny zabijania i przechowywania zwierząt. W tym samym miejscu co targ z drobiem znajduje się w Daharze targ rybny. Kupimy tu to, co oferuje nam Morze Czerwone. Wszystko jest świeże i bardzo tanie. Na miejscu ryby są filetowane, oraz (jeżeli chcemy) wędzone, lub pieczone. Targ rybny nie jest miejscem dla osób wrażliwych z uwagi na specyficzny zapach i widok filetowanych ryb. Ryby i owoce morza znajdują się w specjalnych skrzynkach z lodem. Na zakupy najlepiej wybrać się rano (około godziny 8), kiedy rybacy dostarczą towar z porannych połowów. W tym samym miejscu co targ z rybami (kilkanaście metrów obok) znajduje się targ z mięsem (w większości wołowym). To co zobaczymy na targu może przerazić mniej odpornych. Zabite i poćwiartowane zwierzęta wiszą na hakach. Klienci po prostu podchodzą do konkretnej partii mięsa i wskazują sprzedawcy co ich interesuje. Ten wykrawa odpowiednią część, waży, pakuje i sprzedaje. Kupcy mają odpowiednie dokumenty dotyczące pochodzenia zwierząt. Mięso jest zdrowe i dopuszczone do sprzedaży przez służby weterynaryjne. Bazar w Daharze (w takim stanie jaki widać na filmach) powoli odchodzi do przeszłości. Mniej więcej kilometr na południe od Dahar Square (przy Station Street) znajduje się bazar, gdzie kupimy tanią odzież, obuwie, przyprawy, artykuły RTV, AGD. Bazar rozlokowany jest na kilku ulicach. Mieszczą się tam sklepy, ale są także uliczne stragany, oraz możemy kupić towary oferowane prosto z rozstawionych łóżek polowych. W tym miejscu zakupy robią Egipcjanie. Turystów jest mało. Ceny są bardzo przystępne. Jest dużo taniej, niż w Sakali, a oferowane towary takie same. Miejsce ma swój niepowtarzalny klimat, trochę przypomina najsłynniejszy bazar w Kairze (Khan El-Khalili). Na bazar najlepiej wybrać się po zmroku. Miejsce, choć wygląda mało ciekawie jest bezpieczne. W samym jego centrum znajduje się posterunek policji. Na bazar radzimy zabrać ze sobą tylko egipskie funty i najlepiej w jak najmniejszych nominałach. Ponadto dobrze mieć ze sobą jednofuntowe monety. Targ jest bardzo tani, panuje tu naprawdę spory ruch i sprzedawcy często nie mają z czego wydać reszty jeżeli będziemy płacić banknotami o dużych nominałach. Bazar polecamy wszystkim, którzy szukają czegoś niepowtarzalnego, mają trochę czasu, nie boją się gwaru i "obcego miejsca" pełnego Egipcjan, a przede wszystkim Egipcjanek. dahar ciuchy dahr mieso Spacer po Targu w Daharze Klasyczny, prawdziwie "egipski" Targ w okolicach Dahar Square już niedługo przestanie istnieć. Mniej więcej 600 metrów na północ od tego miejsca kończy się budowa (suku), który przejmie rolę kilku obecnie funkcjonujących bazarów zlokalizowanych wokół Dahar Square.Bazar powstaje na terenie dworca dla busików. Na bazarze swoje stanowiska handlowe znajdą kupcy z bazaru owocowo-warzywnego, targu z mięsem, rybami i owocami morza, oraz sprzedawcy artykułów spożywczych, pamiątek i odzieży. Dlaczego Hurghada dlaczego Hurghda Hurghada powstała z brytyjskiej osady poszukiwaczy ropy naftowej (od ok. 1913 roku). Początkowo odgrywała rolę wioski rybackiej. Miasto zostało założone na początku XX wieku. W roku 1930 powstała osada mieszkaniowa pracowników Narodowego Instytutu Oceanografii i Rybołówstwa. Od wczesnych lat 80. XX wieku, po pokoju egipsko-izraelskim podpisanym w Camp David zaczęła się rozwijać jako wielki międzynarodowy ośrodek turystyczny dzięki arabskim i zagranicznym inwestorom. Hurghada - miasto przyjazne turystom Każdy wyjazd na wakacje, w egzotyczne miejsce na świecie wiąże się z mniejszego bądź większego rodzaju niebezpieczeństwem. Czy to będzie Ameryka Południowa, Karaiby, Daleki, czy Bliski Wschód. Bez różnicy. Każdy, kto choć raz był w odległym zakątku świata przyzna nam rację. Nigdy do końca nie wiemy co nas czeka w miejscu do którego się wybieramy. I nie ważne, czy jedziemy do 5 gwiazdkowego hotelu, czy mieszkać będziemy w przydrożnym moteliku, czy przemierzać będziemy inny kraj stopem. W każdym miejscu na świecie, nawet w innym mieście w Polsce, co tam w innym mieście, w innej dzielnicy naszego miasta będziemy obcy. Nic na to nie poradzimy i musimy to zaakceptować. Zawsze znajdzie się ktoś, kto będzie na nas patrzył podejrzliwie, ktoś, kto będzie nam czegoś zazdrościł, kto po prostu nie lubi intruzów. Nie inaczej jest i w Hurghadzie. Zapewniamy jednak, że to miasto szanuje i akceptuje turystów. Dlaczego? Nie dla tego, że mieszkańcy Hurghady są jacyś wyjątkowi. Tak naprawdę oni kochają nie nas, tylko nasze pieniądze. I tyle w temacie. Trzeba pamiętać, że to my, turyści dajemy im chleb. Jeżeli nas zabraknie - oni będą chodzić głodni. Dosłownie. Mieszkańcy Hurghady zdają sobie z tego sprawę jak mało kto. W Hurghadzie oprócz wysoko rozwiniętej turystyki nie ma nic. Ani przemysłu, ani fabryk, ani kopalni. Nic. Jest tylko port rybacki, port jachtowy, port przeładunkowy i …turyści. Hurghada - całe miasto dla turysty W Hurghadzie obok ponad 180 tysięcy mieszkańców jesteśmy tylko my turyści, którzy pozwalają Egipcjanom przynosić codziennie do domu pieniądze i utrzymać wszystkich swoje, czyli tych, których na ulicach nie widzimy: starców, dzieci, niepełnosprawnych, chorych. Jeżeli byliście w Hurghadzie to mamy pytanie: Czy zastanawialiście się dlaczego we wszystkich hotelach, restauracjach, sklepach, na statkach wycieczkowych, w taksówkach itd., itp. są tylko Egipcjanie którzy rzadko przekroczyli 50 rok życia? Ciekawe co!? Starszych Egipcjan nie ma? Wyjechali, nie dożywają sędziwego wieku? Zapewniamy; są i żyją tak jak na całym świecie. Ale nie rzucają się w oczy. Po prostu nie odwiedzają centrum Sakali, nie kupują w tych samych sklepach co my. Polityka władz Hurghady, tamtejszych hotelarzy i handlarzy jest prosta. Turystów mają obsługiwać ludzie młodzi, zdolni i gotowi do ciężkiej pracy. A co ze starszymi? Odpowiedź także jest bardzo prosta. To właśnie oni pracują przy tych wszystkich rzeczach, które kupujemy w sklepach: wszelkiej maści pamiątkach, bluzeczkach, ręczniczkach, klapeczkach itd., itp. Ponadto należy pamiętać, iż w krajach muzułmańskich to mężczyzna ma zapewnić byt kobiecie. Kobieta, nawet w podeszłym wieku, jeżeli ma swojego mężczyznę nie musi się martwić o byt rodziny. Kobieta ma się zajmować domem i wychowaniem dzieci. Podział pracy przy "turystach" jest prosty. Młodzi obsługują nas bezpośrednio. Starsi pośrednio. Zwykła arabska ulica w Hurghadzie Dla tych, którzy chcą przekonać się co znaczymy dla mieszkańców Hurghady proponujemy pieszą wycieczkę od centrum Sakali w stronę Mariny, nie trzeba nawet wybierać się do Daharu. Do przejścia są dwa kilometry zwykłą arabską ulicą. Tu znajdziecie wszystkich tych, o których piszemy, że ich "niby" nie ma. Co krok znajdziemy tam warsztaty naprawy mebli, punkty krawieckie, szewskie, masarnie, warsztaty naprawy samochodów, pralnie, szwalnie, prasowalnie. Kogo tak zobaczymy? Ano owych starszych panów, panie, czy dzieci, którym nie wolno się oddalać od dziadków i bab). Co ci ludzie naprawiają, szyją, myją? Oczywiście to wszystko z czego my, turyści w swoich hotelach korzystamy, za chwilę zjemy, bądź zepsuliśmy. Co to wszystko, o czym piszemy ma wspólnego z naszym bezpieczeństwem? A właśnie ma. Wszyscy, powtarzamy wszyscy mieszkańcy Hurghady tak naprawdę egzystują na jako takim poziomie dzięki nam. Nikomu nawet nie wpadnie do głowy, aby zrobić nam krzywdę, lub nawet być dla nas, turystów nieuprzejmym. Może zabrzmi to górnolotnie, ale mieszkańcy Hurghady wiedzą, że gdy "nie będzie turystów, nie będzie i ich". Jak na całym świecie, tak i w Hurghadzie zdarzają się napady, pobicia, kradzieże i morderstwa. Ale to margines i to margines wywoływany w większości przypadków przez, lub z udziałem turystów. Często podpitych, pijanych, lub agresywnych, albo przez zwykłych miejscowych złodziei, czy bandytów. Niestety w ostatnim czasie w Hurghadzie pojawiły się narkotyki, które sprzedawane są turystom, ale i używane również przez Egipcjan. O tym należy pamiętać. Z tą plagą na szczęście walczą z dobrym skutkiem kolejni gubernatorzy prowincji Morza Czerwonego w której leży Hurghada. W ostatnim czasie coraz więcej Egipcjan nadużywa także alkoholu. O tym także pamiętajmy. Nie jest to zjawisko powszechne, ale istnieje. Na szczęście po epoce prezydenta Hosniego Mubaraka pozostał w Egipcjanach strach przed policją, służbami bezpieczeństwa i policją turystyczną. Zapewniamy, że te służby działają prężnie i potrafią szybko zaprowadzić porządek. Hurghada - bezpieczne miasto Hurghada jest bezpiecznym miastem. Tu nikt nie myśli o rewolucji, zmianach ustrojowych, podpalaniu sklepów, biciu, czy wypędzaniu zagranicznych turystów. W Hurghadzie najważniejszy jest stały dopływ dolarów, euro i przy okazji nas "kochanych turystów z bogatej Europy". Hurghada - czyste miasto Hurghada (jak na Egipskie standardy) jest czystym miastem. O główne arterie komunikacyjne oraz centra handlowe, deptaki, czy centra Sakali, Memszy, a także Marinę dbają odpowiednie służby oczyszczające miasto. Służby oczyszczania pracują od świtu do nocy. Robią co mogą, ale... niestety, zwykli Egipcjanie mają to do siebie, iż dbają o porządek tylko w swoim najbliższym otoczeniu. To co dzieje się po drugiej stronie ulicy, czy nawet metr od ich sklepu nie jest dla nich ważne. Na szczęście, od początku 2022 roku wszyscy właściciele sklepów mają obowiązek wystawiania przed swoimi sklepami dużych pojemników na śmieci i muszą dbać o czystość przed, oraz wewnątrz zarządzanej posesji. Za łamanie tego prawa grożą bardzo wysokie kary finansowe. Oczywiście przepisy przepisami, a życie życiem. Egipcjanie generalnie nie zwracają uwagi na walające się po ulicy śmieci, czy dziury w chodniku. Uważają, iż tym co do nich nie muszą się przejmować i tym zajmować. Zaręczamy jednak, iż Hurghada nie jest bardziej brudnym miastem niż Kraków, czy Poznań. Jedno co rzuca się w oczy to niezliczona ilość dziwnych dziur w chodnikach (często bardzo niebezpiecznych), dziur w jezdniach (często niezabezpieczonych), oraz różnego rodzaju śmieci na poboczach ulic. Z tym walczy jak może tamtejsze "MPO", czyli "Hepca". Dlaczego Hurghada, a nie Bałtyk W zasadzie wystarczy spojrzeć na mapę pogody i porównać warunki atmosferyczne w Polsce i Hurghadzie, aby przekonać się gdzie można wypocząć. Nie ma dnia w roku, aby (dajmy na to) nad polskim morzem było cieplej niż nad Morzem Czerwonym. Oczywiście ktoś zaraz powie, że Bałtyk jest lepszy, tańszy i jest bliżej, niż jakieś tam Morze Czerwone. Często słyszymy: Nad Bałtykiem czuję się jak w domu, znam to miejsce, jestem patriotą, nie będę nabijał "kabzy" obcym. Nie znam języków, aby "szlajać" się po świecie, boję się muzułmanów. W Egipcie jest niebezpiecznie. Lubię polską kuchnię, przecież nie polecę na drugi koniec świata z dzieckiem. Lubię spędzać wakacje ze znajomymi w ulubionym miejscu. Kocham Jastarnię, Łebę, Kołobrzeg, Krynicę Morską...". Ok, każdy ma prawo do swojego zdania i wakacje może, a nawet powinien spędzać tam gdzie chce. To teraz kilka faktów. Jak już napisaliśmy na wstępie pogody w Polsce i w Hurghadzie nie ma co porównywać. Jakoś nie możemy wyrzucić z głowy codziennych rozmów turystów nad polskim morzem, którzy tuż po przebudzeniu sprawdzają jedno - jaka pogoda, a po powrocie z plaży rozmawiają przy piwku za "dychę" i rybie z frytkami za 50 zł, o tym, że: "dziś było ładnie, choć słońce świeciło krótko", albo "dziś była piękna pogoda, ale wie Pan, w związku z tym nazjeżdżało się narodu z całej Polski i nie było gdzie wsadzić szpilki na plaży. Koc przy kocu, leżak przy leżaku. Dramat". Bądź: "Trafiliśmy z żoną i dzieckiem idealnie z urlopem. W ciągu dwóch tygodni wakacji tylko przez trzy dni padał deszcz. Dwa dni były pochmurne, a reszta po prostu idealna... Tylko wie Pan, ten Bałtyk gdyby był o kilka stopni cieplejszy i trochę czystszy to bym się nawet i wykąpał, a tak zamoczyłem nogi, wszedłem nawet za kolana, a dalej nie miałem odwagi. Za zimna i zbyt brudna ta woda." - ot rozmowy Polaków na wakacjach w kraju... hurghada tańsza niz polka Hurghada czy Bałtyk - jak chcesz wypocząć Wczasy nad Bałtykiem Teraz kilka słów o cenie za dwutygodniowe wakacje w Polsce i w Hurghadzie. Od razu zaznaczamy: chodzi o wakacje na jako takim poziomie, a nie pobyt na campingu. Przyjmijmy, że mieszkamy w Warszawie i wybieramy się w lipcu, lub sierpniu z żoną na dwa tygodnie na Hel. Jedziemy samochodem spalającym 7l/100km (to 448 kilometrów w jedną stronę). Za benzynę w obie strony zapłacimy więc mniej więcej 400 złotych + (jeżeli jedziemy autostradą) 120 złotych zapłacimy w obie strony za przejazd. Na Helu (niech to będzie Kuźnica) wynajmujemy najtańszy jaki znaleźliśmy na stronie bookingcom apartament. Bez wyżywienia, na dwa tygodnie. Za 14 noclegów dla dwóch osób w lipcu zapłacimy 9.800 złotych. Sumujemy wszystkie wydatki i na razie mamy 10.320 złotych. Teraz dodajmy jedzenie. Powiedzmy, że przeznaczymy na wyżywienie dla dwóch osób 120 złotych dziennie. To daje kolejne 1560 złotych. Mamy już w sumie 11.880 złotych. Jeżeli będziemy chcieli skorzystać z jakichkolwiek atrakcji dodajmy 700 złotych (wliczając alkohol), czyli cały pobyt nad polskim morzem kosztować nas będzie 12.580 złotych. Bez gwarancji pogody, w ciągłym ścisku, spędzając w podróży nad polskie morze co najmniej 6 godzin w jedną stronę, jedząc w większości mrożone ryby, zapiekanki, pizze, frytki, gofry, lody, przeciskając się przez ludzi na plaży, na której nie wolno Ci zapalić papierosa. O piciu alkoholu nie wspominając. Nad polskim morzem atrakcje w zasadzie ograniczają się do wyboru pomiędzy "idziemy w prawo, albo w lewo". Idziemy na dyskotekę, albo nad morze, pochodzić... Wczasy w Hurghadzie Teraz lecimy do Hurghady. Lot z Warszawy trwa dokładnie 4 godziny i 20 minut. Za dwutygodniowe wczasy w Hurghadzie all inclusiv w lipcu (czyli trzy posiłki dziennie, przekąski, plaża, basen, alkohol, soki, napoje, kawa, herbata w cenie) w hotelu na jako takim poziomie zapłacimy za dwie osoby 6.680 zł wraz z ubezpieczeniem. Do tego trzeba dodać 50 dolarów za dwie wizy (czyli ~ 200 złotych). A więc płacimy 6.860 złotych za wszystko. Uwaga: to jest 5.720 tysięcy złotych mniej, niż za wypoczynek nad polskim morzem i to w tym samy okresie wakacyjnym!!! W Hurghadzie mamy gwarancję pogody od wschodu do zachodu słońca leżaki na plaży i na basenie, możliwość palenia papierosów i picia alkoholu gdzie chcemy, gorące posiłki (orientalne, europejskie, owoce morza, świeże ryby) zimne i ciepłe napoje, alkohol bez ograniczeń. Oprócz tego mamy możliwość obcowania z inną kulturą, kuchnią, obyczajami, religią. Poznajemy nowe, egzotyczne miejsce, czy ludzi, którzy także są ciekawi nas. Nie zapominajmy, że wchodzimy do lazurowego morza, którego temperatura wynosi ponad 23 stopnie. Egipt, a w szczególności Hurghada nie jest końcem świata, miejscem brudnym, niebezpiecznym, gorącym, nie do zniesienia. Turyści, w szczególności z Europy zachodniej zabierają tam swoje maleńkie dzieci, całe rodziny, znajomych, przyjaciół. W klimatyzowanych hotelach, na plażach, basenach, barach, w restauracjach, na ulicach - wszyscy czują się bezpiecznie, oddychają pełną piersią, cieszą się z życia i co ważne, nie żałują pieniędzy, które za tak kapitalny wypoczynek zapłacili, bow wiedzą, że we własnych krajach zapłaciliby więcej. Oczywiście, zawsze możemy wydać dużo pieniędzy na lotnisku w strefie wolnocłowej, na zakupach, w dyskotekach, podczas wycieczek fakultatywnych, ale to już zależy od tylko od nas. W końcu nie musimy tego robić, a jeżeli już zdecydujemy się na wydatek (dajmy na to na wycieczkę do Kairu) pozostaną nam niezapomniane wrażenia. Hurghada - Bałtyk porównanie cen za wczasy Porównując cenę za dwutygodniowe wakacje widać wyraźnie, iż za wypoczynek w Hurghadzie jest tańszy niż w Kuźnicy. Za podobne wakacje zapłacimy mniej i to aż o ponad 5 tysięcy złotych!!! To nie jest toporne zachęcanie do wypoczynku w Hurghadzie. Po prostu tak wynika z porównania cen nad Bałtykiem i nad Morzem Czerwonym. Takie są fakty. Hurghada czy Sharm el Sheikh Hurghada czy Sharm el Sheikh, Sharm el Sheikh, czy Hurghada. To pytanie zapewne nurtuje każdego, kto po raz pierwszy chce wybrać się do Egiptu nad Morze Czerwone. Nie mamy zamiaru nikogo na siłę przekonywać o wyższości Hurghady nad Sharmem, a już na pewno odradzać wyjazd na Półwysep Synaj. W tym tekście podamy tylko najważniejsze fakty, czyli prawdę o obu miastach. hughada aie sharm Każdy i tak powinien podjąć decyzję sam gdzie jechać, by nie mieć do nikogo - tym bardziej do nas pretensji; że namówiliśmy, poleciliśmy, zachwalaliśmy jedno miasto, a zmarginalizowaliśmy, odradziliśmy, przedstawiliśmy w niekorzystnym świetle drugie. Nie o to tu chodzi. Napiszemy czego można się spodziewać w jednym i drugim miejscu. Które jest droższe, a które tańsze, które miasto jest bardziej przyjazne dla turysty, z którego łatwiej dotrzeć do innych miejsc w Egipcie, gdzie są ładniejsze plaże itd., itp. Generalnie w jednym i drugim mieście to, co rzuca się w oczy to wszechobecność turystów z Rosji. Wiadomo nie od dziś, że Rosjanie opanowali cały świat, ale w Egipcie, a w szczególności w Sharmie i Hurghadzie jest ich bardzo dużo. W Hurghadzie i Sharmie we wszystkich tańszych hotelach większość stanowią Rosjanie. Dla przykładu w tanim hotelu Beirut w Hurghadzie na 100 turystów: 80 to Rosjanie, lub ludzie mówiący po rosyjsku, 10 to Polacy, 8 Egipcjanie, 2 Czesi, lub Słowacy. Nieco inaczej jest w Sharmie, gdzie jest więcej hoteli o wyższym standardzie. Tam w średniej klasy hotelu Pik Albatros na 100 turystów: 50 to Rosjanie, 15 Polacy, 15 Niemcy, 10 Anglicy oraz pozostali. Rosjanie mimo wszystko częściej wybierają na miejsce swojego wypoczynku Sharm. Przede wszystkim z uwagi na czas dotarcia do celu podróży. Do Sharmu z wielkiego terytorium Rosji jest bliżej niż do Hurghady o blisko godzinę lotu. Po drugie w Sharmie Rosjanie mogą poczuć się naprawdę jak u siebie. Nad samym centrum miasta w Nama Bay, czyli popularnym "Las Vegas Sharmu" wyrastała jeszcze niedawno z jednej z restauracji wielka świecąca w nocy Czerwona Gwiazda z napisem CCCP. To prosty, ale jakże wyrazisty sygnał dla wszystkich Rosjan: "przyjeżdżajcie tu, opanowaliśmy to miasto i nasz sztandar dumnie łopocze nad podbitym zamorskim terytorium. Miasto, podobnie jak pół turystycznego świata jest nasze, rosyjskie. Hurghada i Sharm el Sheikh - rosyjskie miasta... Oczywiście i w Sharmie i Hurghadzie w zasadzie wszystkie sklepy mają szyldy z napisami w języku rosyjskim, sprzedawcy mówią po rosyjsku, jednak to Sharm "zasysa " turystów z Rosji w sposób nieporównywalny z Hurghadą. Dlaczego? Ścisłe centrum Nama Bay to ogromny deptak z niezliczoną ilością restauracji, sklepów, z ciuchami, biżuterią zakończony przestronnym okrągłym Centrum Handlowym. Rosjanie (jak sami przyznają) na wakacjach chcą "żyć pełnią życia". Rano się opalają, wieczorem chcą się bawić i wydawać ciężko zarobione pieniądze. Skoro wszystko mają w jednym miejscu, niczego więcej do szczęścia nie potrzebują. Ponadto, choć to także magnes dla innych narodowości, w Sharmie są sklepy, w których można kupić lokalny alkohol. Ponadto (co jest jeszcze ważniejsze) są sklepy w których można kupić europejskie piwo. Takich sklepów na razie w Hurghadzie nie ma. Hurghada i Sharm el Sheikh - porównanie Sharm el Sheikh ma swoją niepowtarzalną atmosferę. Nama Bay dudni życiem, jest głośne, często nieznośne, posiłki serwowane są w pośpiechu, wieczory duszne, ale i pachnące mieszanką smażonych ryb, mięs, przypraw, piwa, alkoholu i sziszy. Sharm jest drogi. Mniej więcej o 15-20 % droższy niż Hurghada. Należy pamiętać, że półwysep Synaj należy do Egiptu tylko na mocy porozumienia pokojowego z Izraelem, po wojnie z 1957 roku. Na półwyspie stacjonują międzynarodowe siły pokojowe Multinational Force & Observers (MFO). Dlaczego Sharm jest droższy od Hurghady? Ano między innymi dlatego, iż ktoś za stacjonowanie wojsk na tym terenie musi płacić. Kto płaci? Pan płaci, Pani płaci... społeczeństwo międzynarodowe płaci w postaci różnych podatków od przedsiębiorców o wysokości których nawet nie mamy pojęcia. Ponadto utrzymanie naprawdę pięknego Parku Narodowego Ras Muhammad też kosztuje i ktoś je musi utrzymywać. Kto utrzymuje? Turyści. Sharm jest doskonałą bazą wypadową na wycieczki na Górę Świętej Katarzyny, do Izraela, czy Jordanii, a nawet Arabii Saudyjskiej. Nie polecamy wycieczki do Kairu z uwagi na odległość. Dużo bliżej do Kairu jest z Hurghady. Generalnie dla turysty, który chce poznać Egipt, Hurghada leży w lepszym miejscu niż Sharm. Z Hurghady dosyć szybko, bo w ciągu kilku godzin dojedziemy do Kairu, Aleksandrii, Luxoru, Suezu, czy Port Said, czyli do tych wszystkich miejsc, które turysta wybierający się do Egiptu powinien zobaczyć. Należy także pamiętać, iż wybierając sie do Sharmu możemy (nie musimy) mieć problemy na granicy, jeżeli w naszym paszporcie mamy wizę Izraelską. Bardzo często celnicy wnikliwym okiem lustrują turystów, którzy dajmy na to kilka tygodni, czy miesięcy wcześniej byli w Izraelu. Zdarzają się wówczas pytania od celników o cel podróży do Sharmu, prośby o potwierdzenie zameldowania w hotelu itd, itp. Dla niektórych Egipcjan, ich kraj w dalszym ciągu jest w stanie wojny z Izraelem. Sharm położony jest naprawdę w bajecznym miejscu. Wysokie klify, miasto składające się z kilku głównych dzielnic oddzielonych zatokami. Porządek, czystość (szczególnie w Nama Bay) miejscami przepych i bogactwo. Z plażami jest gorzej. Z uwagi na ukształtowanie terenu, czyli wspomniane wysokie klify - plaże są czyściutkie, piaszczyste ale, dosyć wąskie (od 10 do 30 metrów szerokości). Trzeba pamiętać, że na tej przestrzeni znajdują się nie tylko nasze leżaki, ale i cała infrastruktura związana z turystyką (bary, salony masażu, wypożyczalnie sprzętu, toalety, boiska do gry itp.). Na plażach Sharmu jest po prostu mało miejsca. Jest też coś co trudno polubić. Z uwagi na klify nie wszystkie hotele mają swoje plaże. Często zdarza się tak, że zostajemy z hotelu dowożeni na plażę i odwożeni z nich specjalnymi busikami w wyznaczonych godzinach. To bardzo denerwujące i niepotrzebnie wyznaczające rytm naszego wypoczynku. Co prawda hotele proponują turystom miejsca do kąpieli w morzu np. hotel Halomy, ale leżenie na kamieniach, i pływanie w półotwartym morzu nie dla wszystkich jest ciekawe i bezpieczne. A propos bezpieczeństwa; to właśnie przez nieodpowiednią gospodarkę i zaburzenie harmonii środowiska naturalnego, w Sharmie zdarzył się w 2010 roku atak rekina na turystkę z Niemiec, w wyniku którego kobieta zmarła. Skoro piszemy. o tym, co w wodzie. Bliskość raf koralowych (w niektórych miejscach są one kilka metrów od brzegu) powoduje, że ryby pływają tuż przy brzegu. Nie radzimy (zabrania tego prawo egipskie) ich karmić. Dlaczego? To proste. Karmimy jedną małą rybkę np. bułką... przez 5 sekund jest fajnie. Po 5 sekundach jest już kilkanaście małych rybek. Po minucie jest kilkanaście małych rybek i jedna większa. Po dwóch minutach nie ma małych rybek, zostały tylko większe, głodne ryby. Po 3 minutach nie ma już tych większych, są już duże głodne ryby. Po 4 minutach musimy uciekać z wody ponieważ, albo przypłynie tak duża głodna ryba, że się jej na serio przestraszymy, albo ktoś nam zwróci uwagę i wezwie policję turystyczną, by wlepiła nam mandat. Hurghada leży po drugiej, wschodniej stronie Morza Czerwonego. Z uwagi na prądy morskie i ukształtowanie terenu, nie ma tam tak pięknych zatok jak w Sharmie. Duże rafy koralowe są dalej od brzegu (20 minut rejsu statkiem). Wyjątkiem są okolice Sharm el Naga, gdzie rafy. znajdują się. kilkanaście metrów od brzegu. W Hurghadzie plaże są zupełnie inne niż w Sharmie. Większe. Piaszczyste. W okolicy Magawish Resort ich szerokość wynosi nawet 150 metrów. Większość hoteli ma własne, czyste plaże z dostępem do morza. W Hurghadzie nie ma klifów, piaszczyste plaże są przestronne, płaskie z łagodnym wejściem do wody. W Sharmie przy wejściu do wody są kamienie. Później 4-5 metrów w miarę płaskiego dna i nagle głębia. W Hurghadzie wchodzimy do morza po piaszczystym brzegu, dalej. 15-20 metrów łagodnego w pochyle i płaskiego dna, później głębia. Oba miasta są przyjazne dla turysty. Zarówno w Sharmie jak i w Hurghadzie nie ma problemów, aby coś dobrego zjeść, napić się i pobawić o każdej porze dnia, czy nocy. Z przemieszczaniem się także nie ma problemu. Zawsze złapiemy taksówkę, która zawiezie nas tam gdzie chcemy. Sklepy spożywcze otwarte są praktycznie całą dobę.

Opis najważniejszych i najbardziej popularnych i uczęszczanych sklepów w Hurghadzie. Sklepy spożywcze, sklepy z pamiątkami, domy handlowe, centrum handlowe. Butikker i Hurghada Hipermarket Carrefour w Daharze Hipermarket Carrefour w Hurghadzie znajduje się w Hurghada City Center w dzielnicy Dahar - tuż obok hotelu Hilton Hurghada Plaza. Aby wejść do Hurghada City Center trzeba przejść przez bramkę do wykrywania metalu, a nasz bagaż zostanie prześwietlony w urządzeniu identycznym jak na lotniskach. Carrefour znajduje się na parterze budynku, na samym końcu pasażu handlowego, który nie różni się niczym od pasaży w polskich centrach handlowych. Carrefour otwarty jest codziennie od godziny 10.00 do północy. Oprócz zakupów stacjonarnych istnieje także możliwość zakupów on line. Zakupy są jednak utrudnione z powodu ograniczonej oferty. Przed budynkiem, a także wewnątrz znajdują się bezpłatne wózki. Przy samym wejściu do Carrefoura mamy także do dyspozycji koszyki. W samym Carrefourze można płacić kartą. Ekologiczne torby do pakowania są bezpłatne. Ceny w sklepie są z marca 2022. Metro delikatesseforretning Metro-delikatesseforretningen ligger blant annet i Sakala sentrum på Sheraton Road (tvers overfor Sea Gull Hotel). Butikken er veldig ren, med aircondition. Det er en minibank foran inngangen til butikken. I delikatessen Metro kan vi kjøpe alle matvarer (unntatt øl og alkohol). Butikken er veldig populær blant turister. Vi kan kjøpe meieriprodukter, oster, kjøtt, grønnsaker, frukt, salater, salater, kylling, kjøtt, frossenmat, iskrem, kullsyreholdige og ikke-kullsyreholdige drikker, chips, søtsaker ... generelt alt vi kan få i noe godt dagligvarebutikk i Polen. Prisene er ikke ublu (selv om de ikke er lave). Hvert produkt har en prislapp. For alle skeptikere og folk som har en dårlig ide om egyptiske butikker, foreslår vi å se en film fra Sakala Metro-delikatessen ... Sklep wolnocłowy W Hurghadzie jest kilka sklepów wolnocłowych. Jeden z nich, oddany do użytku w tym roku, znajduje się w dzielnicy Memsza, kilkadziesiąt metrów o Carrefour market, czy słynnej dyskoteki Papas Club. Sklep jest dwupiętrowy. Na parterze kupimy papierosy, perfumy i sprzęt AGD. Na pierwszym pietrze znajdują się alkohole. Trzeba przyznać, że wybór trunków jest bardzo duży, a ceny znośne. Idąc do sklepu wolnocłowego w Hurghadzie trzeba mieć ze sobą paszport oraz dokonać zakupy najpóźniej 48 godzin po przylocie do Egiptu. Co ważne, w Duty Free na Memszy nie ma tłoku. Ceny podane w filmie są z marca 2022 roku... sklep wolnoclowy Ingen innlegg er publisert på dette språket ennå Når innlegg er publisert, vil du se dem her. Carrefour Market w Memszy Carrefour Market znajduje się w dzielnicy Memsza, niedaleko sklepu wolnocłowego i Sunrise Aqua Joy Resort. To pierwszy Carrefour, który został otwarty w Hurghadzie. Sklep jest duży, klimatyzowany. Kupimy tu wszystkie potrzebne artykuły spożywcze, kosmetyki i przybory toaletowe oraz sprzęt RTV i AGD. W sklepie można płacić kartą. Obsługa porozumiewa się w języku angielskim. Przed sklepem można zaparkować samochód. Są wózki i koszyki. Ceny na filmie są z marca 2022 roku... Najtańszy sklep z alkoholem w tej części Egiptu Najtańszy sklep z alkoholem w tej części Egiptu znajduje się (niestety) nie w Hurghadzie, a w oddalonej o 30 km na północ El Gounie - nazywanej egipską Wenecją. Jednak warto tam się wybrać, choćby z uwagi na niesamowite widoki, fantastyczny port jachtowy, deptaki, bulwary oraz centrum rozrywki z kilkuset barami i restauracjami. Sklep nazywa się Drinkies. To jedyna "sieciówka" w Egipcie sprzedająca alkohol. Sklep znajduje się w Old Town, kilkanaście metrów od marketu BestWay. Mapa Google pokazuje jego lokalizację. Sklep jest bardzo mały. Można płacić kartą. Najbliższy tego typu sklep znajdziemy... w Kairze, lub Sharm el-Sheikh. Ceny podane w filmie są z marca 2022 roku... sklep alkkohele w el gouni

Kim była królowa Egiptu Nefretete? Odpowiedź na to pytanie znajdziesz właśnie tu... Start By Viktig Vær Moro og hvile Puber Butikker flyplassen Du Hoteller Turer Wyniki wyszukiwania Sklep Plany i cennik More Nefertiti - en vakker fremmed ... Ikke mange spor etter den har overlevd. Men selv disse små passasjene levner ingen tvil om at Nefertiti var fenomenalt vakker. Egypts rike, mystiske kultur fortsetter å fascinere selv de som aldri har besøkt dette eksotiske landet. En av de mange gjenstandene som vekker beundring, til tross for tidens gang, er absolutt et usedvanlig velskapt hode, en slank svanehals, perfekt kuttede lepper, en velskapt nese og til slutt et uvanlig utseende som ikke etterlater noen likegyldige. Enhver besøkende på Neues Museum i Berlin, som nå huser den berømte bysten, må innrømme at en ekstraordinær kvinne var modellen for dette verket. Tilstanden til selve skulpturen er også bemerkelsesverdig. Til tross for tidens gang, viser den ingen tegn til forverring. Det er overraskende at denne verdensberømte skulpturen bare var ... en modell for elevene til en av de mest perfekte kunstnerne i det gamle Egypt, Tuthmosis, å lære. Denne mesteren var hoffskulptøren til farao Akhenaten, mannen til Nefertiti. Ifølge forskere er skulpturen 3400 år gammel, men både polykrome og andre elementer holdes i nesten perfekt stand. Mysteriet er imidlertid tapet av venstre øye der det ikke er noen pupill. Mest sannsynlig ble bysten brukt til demonstrasjoner for å lære og perfeksjonere teknikken for øyeskulptur - nøkkelelementene i hver byste. Selve monumentet ble oppdaget for over 100 år siden, 6. desember 1912, av den tyske arkeologen Ludwik Borchardt. Under utgravninger i ruinene av ørkenhovedstaden fra farao Akhet-Atons tid, kom Akhet-Aton over han på kalksteinshoder som viser forskjellige medlemmer av kongefamilien. De fleste funnene var i de innledende utviklingsstadiene. Bortsett fra bysten av Nefertiti, som var den eneste som viste en fantastisk utsikt. Ikke så rart at Borchadt var klar til å gjøre hva som helst for å frakte den verdifulle skulpturen til Berlin. Til gjengjeld for å fjerne bysten, tilbød den tyske siden egypterne et annet monument, som bare for noen år siden viste seg å være en falsk ... For tiden er lederen for Nefertiti i Neues Museum i Berlin. Egyptiske myndigheter fortsetter å gjenta krav om retur av bysten de tror har blitt stjålet. Mislykket. Den vakre bysten ble dermed, i likhet med Helens i det gamle Troja, et stridsfelt mellom de to statene. Hva vet vi om Nefertiti, den grasiøse modellen av denne bysten? Dessverre ikke mye. Forskere har ikke sikker informasjon om opprinnelsen til den egyptiske kvinnen. Det antas imidlertid at hun var datter av Aia, en general i Akhenatens hær. Etter å ha giftet seg med Akhenaten ble navnet hennes endret fra Nefertiti (skjønnheten som kommer) til Neferferuaton (skjønnhet er Atens skjønnhet). Akhenaton stirret fullstendig på sin kone, og det burde ikke komme som noen overraskelse for noen. Kanskje er det derfor herskeren bestilte mange relieffer som skildrer mange øyeblikk i livet til kongeparet. Nefertiti, som den eneste dronningen i Egypts historie, er avbildet i disse utskjæringene i positurer forbeholdt faraoene, noe som viser hvor mye herskerens kone betydde. Heldigvis overlevde disse monumentene til ødeleggelse, og takket være dette er det kjent at Nefertiti stadig er avbildet som en trofast tilbeder av guden Aten. Bortsett fra scenene med bønnene til Nefertiti og Akhenaten, er det også basrelieffer som viser øyeblikkene av bekymringsløst spill av herskeren med hennes seks døtre. Den bevarte poesien til Akhenaton er også et vitnesbyrd om hans store kjærlighet til sin kone. Tilbedelsen og respekten for hans kone var så stor at Akhenaten gjorde henne til en av hans viktigste rådgivere. På et tidspunkt forsvant imidlertid den vakre Nefertiti fra hofflivet på en svært mystisk måte. Først trodde forskerne at herskeren var død. Men nyere teorier snakker om at hun ble flyttet og flyttet til en liten landsby nær hovedstaden. Interessant nok ble det i Armana gjort forsøk på å fjerne navnet hennes fra relieffer eller statuer. Hvordan fortjente den gamle egyptiske skjønnheten en så stor vrede fra ektemannen? Står det noen private saker på spill, eller kanskje herskerens forsvinning var et resultat av hennes innføring av en ny religion, som ikke ble ønsket hjertelig velkommen av prestene som var innflytelsesrike i Egypt? I dag er det fortsatt vanskelig å bedømme. Men én ting er sikkert: i graven til Meritaton, datter av Nefertiti. veggmaleriene viser dronningen som et lovlig medlem kongefamilien deltar i datterens begravelse. Likevel fant Meritatons begravelse sted lenge etter at Nefertitis forsvinning fra Amarna ... Dette er bare en av de mange hemmelighetene om den egyptiske kvinnen, som vekket beundring hos samtidsmennesker, men også hat. Århundrer gikk, kanonene for kvinnelig skjønnhet endret seg. Til tider dominerte slappheten i moten, andre ganger «rubenske former». Men den dag i dag er den mytiske dronningen Nefertiti assosiert med en skjønnhet som ikke forsvinner ... tekst: Joanna Bielas

Zobacz jak wyglada prawdziwa Hurghada, nie ta, którą widać z głównych szlaków spacerowych. Galleri hurghada24.pl hurghada24.pl Plaża Sphinx Resort hurghada24.pl Plaża hotelu King Tut hurghada24.pl Widok na Morze Czerwone hurghada24.pl Statek wycieczkowy hurghada24.pl Plaża hotelu King Tut hurghada24.pl Plaża hotelu King Tut hurghada24.pl Sphinx Resort w Hurghadzie hurghada24.pl Bar na plaży hotelu Sunny Days el Palacio hurghada24.pl Alkohole w barku na plaży w Hurghadzie hurghada24.pl Alkohole w barze w Hurghadzie hurghada24.pl Alkohole w barze w Hurghadzie hurghada24.pl Bar JukeBox w Sakali hurghada24.pl Wycieczka quadami w Hurghadzie hurghada24.pl Bar na plaży w Hurghadzie hurghada24.pl Warsztat pracy w Sakali hurghada24.pl Bar z piwem w Sakali hurghada24.pl Bar z piwem w Hurghadzie hurghada24.pl Wycieczka na quady w Hurghadzie hurghada24.pl Restauracja GAD w Memszy hurghada24.pl Wejście do Mariny w Hurghadzie hurghada24.pl Centrum Sakali - Sheraton Road hurghada24.pl Centrum Sakali - Sheraton Road hurghada24.pl Deptak w dzielnicy Memsza hurghada24.pl Restauracja GAD w dzielnicy Memsza hurghada24.pl Lotnisko w Hurghadzie hurghada24.pl Lotnisko w Hurghadzie hurghada24.pl Hala odlotów na lotnisku w Hurghadzie hurghada24.pl Hala odlotów na lotnisku w Hurghadzie hurghada24.pl Sklepy z pamiątkami w hali odlotów na lotnisku w Hurghadzie hurghada24.pl Sklep wolnocłowy w hali odlotów na lotnisku w Hurghadzie hurghada24.pl Widok na Morze Czerwone hurghada24.pl Plaża hotelu Festival Shedvan Golden Beach Resort hurghada24.pl Plaża hotelu Festival Shedvan Golden Beach Resort hurghada24.pl Plaża hotelu Festival Shedvan Golden Beach Resort hurghada24.pl Plaża hotelu Festival Shedvan Golden Beach Resort hurghada24.pl Plaża publiczna w Hurghadzie hurghada24.pl Centrum Sakali - Sheraton Road hurghada24.pl Centrum Sakali - Sheraton Road hurghada24.pl Centrum Sakali - Sheraton Road hurghada24.pl Plaża publiczna El Sawaki w Hurghadzie hurghada24.pl Plaża hotelu Festival Shedvan Golden Beach Resort hurghada24.pl Plaża hotelu Festival Shedvan Golden Beach Resort hurghada24.pl Stragany w centrum Sakali hurghada24.pl Stragany w centrum Sakali hurghada24.pl Stragany w centrum Sakali hurghada24.pl Stragany w centrum Sakali hurghada24.pl Sklep z ręcznikami w centrum Sakali hurghada24.pl Stragany w centrum Sakali hurghada24.pl Marina w Hurghadzie hurghada24.pl Marina w Hurghadzie hurghada24.pl Marina w Hurghadzie hurghada24.pl Marina w Hurghadzie hurghada24.pl Marina w Hurghadzie hurghada24.pl Centrum Sakali - Sheraton Road hurghada24.pl Hotel Sunrise Royal Makadi & Spa w Hurghadzie hurghada24.pl Hotel Sunrise Royal Makadi & Spa w Hurghadzie hurghada24.pl Hotel Sunrise Royal Makadi & Spa w Hurghadzie hurghada24.pl Hotel Sunny Days Palma de Mirette w Hurghadzie hurghada24.pl Hotel Sunny Days Palma el Palacio w Hurghadzie hurghada24.pl Sklep z przyprawami w centrum Sakali hurghada24.pl Plaża hotelu Sunrise Royal Makadi & Spa w Hurghadzie hurghada24.pl Plaża hotelu Sunrise Royal Makadi & Spa w Hurghadzie hurghada24.pl Hotel Sunrise Royal Makadi & Spa w Hurghadzie hurghada24.pl Hotel Sunrise Royal Makadi & Spa w Hurghadzie hurghada24.pl Hotel Sunrise Royal Makadi & Spa w Hurghadzie hurghada24.pl Windsurfing w Hurghadzie hurghada24.pl Hotel King Tut hurghada24.pl Plaża hotelu King Tut hurghada24.pl Widok z łodzi wycieczkowej na Morze Czerwone hurghada24.pl Kąpiel w Morzu Czerwonym hurghada24.pl Deptak w dzielnicy Memsza w Hurghadzie hurghada24.pl Wycieczka na quady w Hurghadzie hurghada24.pl Plaża hotelu Festival Shedvan Golden Beach Resort w Hurghadzie hurghada24.pl Plaża hotelu Festival Shedvan Golden Beach Resort w Hurghadzie hurghada24.pl Plaża publiczna w Hurghadzie hurghada24.pl Plaża hotelu Sunny Days el Palacio hurghada24.pl Plaża hotelu Sunrise Royal Makadi & Spa w Hurghadzie hurghada24.pl Plaża hotelu Sunrise Royal Makadi & Spa w Hurghadzie www.hurghada24.pl Wielbłąd na Memszy www.hurghada24.pl Glass Boat w Hurghadzie www.hurghada24.pl Centrum Sakali - Sheraton Road www.hurghada24.pl Pamiątki w Hurghadzie www.hurghada24.pl Bar piwny w Memszy www.hurghada24.pl Stragan z przyprawami na Memszy

Egipt oczyma Piotra Ibrahima Kalwasa, pisarza, muzułmanina, który mieszka w Aleksandrii Piotr Ibrahim Kalwas - polak bosatt i Egypt Jeg er sjokkert over hva unge mennesker har på telefonene sine. Jeg møtte en egypter som hørte på Lutosławski. På sin side vet unge egyptiske dødsmetallere alt om Nergal: om livet hans, konserter, kidnapping av Bibelen. Så du hva egyptiske feminister gjorde? De la ut på profilen sin et bilde av to kvinner sittende på et ISIS-flagg med en brodert sjah på. En i niqab setter seg opp ned med langfingeren opp og banker en haug. Piotr Ibrahim Kalwas i 2008, sammen med sin kone og sønn Hasan, forlot Polen og slo seg ned i Egypt, i Alexandria. Han overlevde Mubaraks styre, den arabiske våren, fundamentalistenes og Sisi. Han begynte å skrive reportasjer for blant annet "Duży Format". om omskjæring av jenter, ateister og ultrakonservative eller blodig rituell slakting. Han kan ikke forestille seg livet sitt uten dette landet, han sier at det er kjærlighet på godt og vondt. Jeg bestemte meg for å reise til Alexandria for å finne ut hvordan Egypt var etter revolusjonen. – Er Egypt trygt? Revolusjonsbølgen har passert og den er trygg igjen. – For to uker siden, da jeg ankom Kairo, ble to politimenn skutt foran blokka mi. En dag senere eksploderte en bombe på toget fra Kairo til Alexandria, som jeg ankom i dag. Du snakker om politisk vold som faktisk kommer etter revolusjonen. Det er jihadister i Sinai, det er en lovløs sone. Det har vært angrep på militæret og politiet i Kairo. Men den såkalte Vanlig kriminalitet i gatene er svært lav. Vi har aldri hatt noen problemer. I så måte er Egypt trygt, selv om det er verre enn det var, fordi politiet kollapset etter revolusjonen. - For mer enn 6 år siden flyttet du til Alexandria, fordi, som du sa, Polen var et land med uhøflighet, vulgaritet, øl-rabbel, pornografisk skitt i media. Men etter 4 år har din tilnærming til "trygt og perfekt Egypt" endret seg til en veldig kritisk, det kan sees i rapportene dine, der du tar opp slike emner som: ateisme, kutte ut små jenters klitter, religiøs diskriminering, ultrakonservative salafister som trakasserer studenter eller blodig rituell slakting av dyr. Når var gjennombruddet? Jeg forbannet faktisk mot Polen en gang. Jeg overdrev. Nå har det endret seg litt fordi Polen har endret seg. Men jeg har fortsatt en negativ oppfatning av polakker på mange måter. Gjennombruddet kom under revolusjonen. Revolusjonen åpnet øynene mine fordi tilstanden med tilsynelatende fred har kollapset. Da vi kom til Alexandria, levde vi under Mubaraks styre i 2,5 år. Det landet var frosset da, ingenting skjedde, ingen snakket høyt om omskjæring, ingen publiserte noe. Det var utrolig at det var så stille i gatene. Da revolusjonen startet, slapp alt taket. Først ble det kaos, så åpning. Heldigvis ble ikke Syria eller Libya her. Makten ble overtatt av det fundamentalistiske muslimske brorskapet, daværende general Sisi. – I en av artiklene dine sa den unge egypteren at de fleste av dem ikke vil ha den religiøse staten foreslått av Det muslimske brorskapet, men heller ikke aksepterer vestlig demokrati med dets uhemmede liberalisme, nakenhet, ateisme og kontroversielle kunst. Er det noen annen "tredje vei" da? Egypterne leter fortsatt etter denne "tredje veien", men den er ikke der. Bare se på den siste utviklingen. Da revolusjonen startet i 2011 sa en egyptisk journalist at for første gang på fem tusen år hadde Egypt en sjanse for demokrati. Men ikke bare er demokrati ikke i grunnloven, det er heller ikke i mennesker. Det er ingen demokratisk, borgerlig tenkning. Egypterne kan ikke forestille seg å bestemme selv, en forsynsmann har alltid regjert her og han var lederen av samfunnet. Revolusjonen var mekanismen som et dyr hoppet ut av buret med. Egypterne sprang fra det autoritære systemet til frihet og visste ikke hva de skulle gjøre med det. – Et år senere fant de første frie og demokratiske sted presidentvalg. Ja. Folket valgte da det muslimske brorskapet og islamiseringen av Egypt begynte. Under deres regjeringstid ble alkoholbutikker stengt. 98 % av egypterne erklærer at de aldri har drukket alkohol, og biler fortsetter å kjøre opp til Drinkies. På puber drikker de alkoholfritt øl, men de har med seg små flasker alkohol. De kjøper en boks med cola, drikker seg full og heller innholdet i flasken. Etter helgen er hele gater fulle av flasker med billige ouzoi og Stella-bokser. Brødrene gjorde det. Bestikkelser av bestikkede salafister (muslimer som postulerte gjenopplivingen av islam ved å gå tilbake til dens opprinnelige kilder, den såkalte «forfedrenes religion» – red.anm.) raidet butikker, knuste vinduer og knuste alkoholflasker. Brødrene sa at det var «en spontan bevegelse av mennesker». De begynte å bygge de første muslimske hotellene ved Rødehavet: ingen bikini og ingen alkohol. De ønsket å legalisere kvinnelig omskjæring, forbudt i 2007 av Suzanne Mubarak, kona til den avsatte presidenten.Omskjæring skulle koste 5 pund, som er ... litt over 2 zloty. Raseriet mot Mursi var uforståelig, folk hatet ham mer enn de hatet Mubarak. En halv million egyptere gikk ut i gatene og styrtet ham. – Nå kan du se at de sakte vender tilbake til den autoritære herskeren. Ja, og det er det riktige valget, for det er ingen annen måte for en hær å ikke herske her. Etter kuppet i 2013 tok Sisi makten. Folk i Europa trodde ikke at egypterne kunne velge en annen general - en despot, men som du kjenner de lokale realitetene, vet du at det ikke er noe annet valg, ellers ville det oppstå kaos. Andre Libya. Diktaturet er innskrevet i Egypt og i disse menneskene, og hæren er garantisten for sikkerhet og stabilitet. – Hvordan forholder Sisi seg til denne postrevolusjonære virkeligheten? Han fører en delikat gulrot- og pinnepolitikk mellom tilhengere av en sekulær stat og islamister. Han anså det muslimske brorskapet som en terrororganisasjon og arresterte medlemmene. Paradoksalt nok er de mye mer radikale salafiske organisasjonene, som støttet Sisi av frykt, favorisert av regjeringen. Men om 5 år kan de alle gå i fengsel. Diktatur er en vrangforestilling, og før eller siden ender det alltid i et forferdelig fall, og så kommer det som er undertrykt ut. Han vil fortelle sannheten – Hva skjedde i Egypt? Hvordan endret samfunnet seg etter revolusjonen? Det var en oppblomstring av kunst og kunstneriske kretser. Unge mennesker, som ikke er i stand til å realisere seg selv i politikk, frykter forfølgelse og overvåking, realiserer seg selv i kunst: i dans, teater, musikk og litteratur. Det er en manifestasjon av uttrykk og en utladning av følelser. Jeg er sjokkert over hva unge mennesker har på telefonene sine. Jeg møtte en egypter som hørte på Lutosławski. På sin side vet unge egyptiske dødsmetallere alt om Nergal: om livet hans, konserter, kidnapping av Bibelen, etc. Og hvor mye musikk fra Israel de har! Hvor mange kontakter med unge israelere på chat. Hver dag vil egypteren si at Israel er en møkk, banditter og mordere av palestinere. I media, Israel til helvete. Men når man snakker med folk fra overklassen, føler man seg sjalu over at det er et rikt land med puber og uteliv i Tel-Aviv ved siden av. Bare de er redde for å snakke om det med hverandre. Dette er en annen del av dobbeltspill. Det er derfor denne verden er så fascinerende. Det er bemerkelsesverdig å stadig trenge inn i kjernen av egyptiskhet og islam. – Unge egyptere er mer og mer dristige til å uttrykke sine synspunkter, stadig oftere tar feminister eller ateister ordet. Er de ikke redde for konsekvensene? Nylig organiserte to unge menn en aksjon med tittelen "Spiderman i Kairo." En av dem forkledde seg som Spiderman og hang hos slakteren ved siden av saueskrottene eller helt på toppen av moskeen, ved siden av halvmånen med fingrene vist i Satans tegn, Spiderman ba også i moskeen. Selv turte jeg ikke å publisere det på profilen min. Denne guttens ansikt og navn er overalt i media, journalister intervjuer ham og han er ikke redd. Har du sett hva egyptiske feminister har gjort? På profilen deres la de ut et bilde av to kvinner som sitter på ISIS-flagget med en brodert sjah, en troserklæring stilisert med tidlige arabiske bokstaver. En i niqab, snudd bakover med langfingeren opp (en finger hevet opp er tegnet på ISIS og betyr én Gud) og banker i haugen. Og den andre, naken, setter seg på huk ved siden av henne mens menstruasjonsblodet drypper. Selv europeere ville ikke gjøre det, om ikke annet enn av respekt for sjahen. – Hvorfor en så klar innvending? Disse landene står på grensen til tradisjonalisme og modernisme som ingen kan stoppe. Akselerasjonen av modernitet går ikke utenom muslimske land. Det kan holdes tilbake, slik fundamentalister gjør, men islam vil ikke forbli slik. Fundamentalister avviser moderniteten de ikke forstår og frykter. De frykter at varigheten og kontinuiteten vil bli ødelagt, og hva vil da komme i stedet? Sannsynligvis er det ondskap fra vesten, nakne kvinner, gutter forkledd som kvinner, transvestitter, narkotika, alkoholisme, all denne sykdommen. Det var ingen omtale av Conchita Wurst, selv i uavhengige medier. Men dette er utviklingen av menneskelivet. Kan du forestille deg at om tusen år vil folk bli steinet og en tyv kuttet av eller pisket? – Det er imidlertid ingen tegn til endringer, da 30 % av egypterne ikke kan lese og skrive. Disse menneskene lever ikke i en intellektuell atmosfære. Ingen har bøker. I bokhandlere i Alexandria er det kun religiøs litteratur eller kokebøker. Det er litt bedre i Kairo. Å lese er bortkastet tid for dem. Som i 6 år har jeg ikke sett en full mann på gaten, jeg har ikke sett en person lese en bok. Nylig ønsket en nabo å bruke telefonen, hun kom til oss, kom inn i stua der vi fører bøker, det er nesten to tusen av dem. Da hun så det, besvimte hun nesten. Hva er alt dette til for? Det samme spørsmålet ble stilt av en venn da han gikk inn i dette rommet for å be: Har du lest alt dette? Han var avsky. Han satte seg ned foran TV-en der sjeiken snakket og sa: Denne sjeikens fem minutter er verdt mer enn alle bøkene dine. EN FORbannet SIRKEL – Offentlig indignasjon vokser også over prosedyren med kvinnelig omskjæring – kutting av klitoris og sying av skjeden, du beskrev denne praksisen i rapporten «Kvinnehelvete». Statistikk viser at over 95 % av egyptiske kvinner blir misbrukt. Du kan ikke se det i gatene i det hele tatt, fordi det er en annen kultur – innelåst hjemme. Til daglig er egypterne gjestfrie og hyggelige, men ikke fordomsfrie. I århundrer har det vært kultur innover: de viser noe annerledes hjemme, noe annerledes for familie, venner og utlendinger. Har du sett en kvinne med en sigarett et sted på gaten? Nei? Nøyaktig. De kan bare røyke hjemme eller på balkongen. Jeg bor i en middelklasseblokk og takler det hver dag. Hva som skjer hjemme er en helt annen historie. - Det betyr? Hva skjer? Det er mye vold mot kvinner og barn. Selv om de virker glade på daglig basis. Det er arrangerte ekteskap og jomfruprøver - mor, bestemor eller tante sjekker om jenta har jomfruhinne. Alt skjer bak skoddene, i manuarer. Du så hvordan leilighetene er bygget. Foran er en stor salong, lenger ned i korridoren, og i enden soverommene: alle mørke, med vinduer til innsiden av bygningen, til manuary. Der henges klesvasken opp og søppelet kastes. I disse manuariene kan du høre hele Egypt: Koranen, bryllup, sanger, latter, men også forferdelige fyllekrangler, juling, banning, skrik. På utsiden er det ikke kjent hvem som roper, hvem som er gal eller full, hvem som slår kona. Alle går til heisen om morgenen, og det er alle "salams" (Salam alejkum - en av de arabiske hilsenene - redaksjonell notat). Dessuten er sex utenfor ekteskapet vanlig. – Er det snakk om det? Med vanskeligheter, men jeg trekker ut denne informasjonen fra vennene mine. Kondomer kan kjøpes på ethvert apotek. Jeg hadde en venninne av meg, hun hadde alltid på seg en svart niqab og drev to apotek hvor det var nok av kondomer for hånden, men selvfølgelig bare for min mann og kone. Islam forbyr ikke kondomer. Selv om de er dyre, er alle prevensjonsmidler tilgjengelige, bortsett fra tidlig abort. – De bruker alt? Alle. Men det er et problem med å beholde jomfrudommen. Fordi en god kone må ha en jomfruhinne. Rikere kvinner rir til Europa og sette inn en ny. Jeg hører oftere og oftere at det også opprettes slike kontorer i Egypt. Derfor er analt samleie generelt akseptert, spesielt blant unge. Min kone har et problem med å kjøpe tamponger, det er bare bind. En venn forklarte meg at kvinner var redde for at tampongen skulle stikke hull på membranene deres. Urfi (midlertidig ekteskap) ekteskap er populært blant tenåringer. De vil ha sex, og du kan bare gifte deg. Så de skriver ned en kontrakt som ikke har juridisk verdi. Men de vil likevel skrive det ned, for når «unge» blir blå, og jenta sitter igjen med bare et papir og ingen film, har hun attest på at hun ikke slapp, men hadde en forlover. Egypterne skammer seg veldig over det. Det var en gang mulig å skjule det, men i dagens globaliserte Internett-alder kan ingenting dekkes til. – De skammer seg, men gjør de noe med det? De kan ikke. De kan ikke komme seg ut av den onde sirkelen av tradisjonalisme som de har levd i i generasjoner. Her fungerer det, dobbelthet er normalt. Den fraskilte Dina bodde en gang i leiligheten min i øverste etasje, alt i en svart niqab. Hun oppdro to barn. Ofte, når hun kom ned fra 16. etasje, ble jeg med i åttende. Hun oppdaget da niqab og vi snakket. Hun studerte filosofi i Boston, kunne engelsk utmerket. Hun spurte meg om jeg allerede hadde lest en tekst av Platon eller Kant. Heisen gikk ganske sakte, vi klarte å utveksle et titalls setninger. Da vi dro, kastet hun på seg niqab og kjente meg ikke lenger. Her blir gudsfryktighetsmasker satt på hele tiden. Mange ting er skjult for vantro, eller fremmede. For alt nytt er usikkert. Dette skyldes tradisjonalisme - tilknytning til konservative verdier basert på religion. Og så lenge islam eksisterer i den versjonen, det vil si i den arabiske tolkningen, vil ingenting endre seg. – Tilbakestående skyldes religion? Ja, og det høres brutalt ut. Jeg er forsiktig med å si det her. Men det handler ikke om selve islam, men om den tradisjonalistiske tolkningen av islam, som er gyldig i hele den islamske verden og assosieres med araberne. Denne religiøse tradisjonalismen er nøkkelen som lukker døren til åpenhet for modernisering, nyhet, intellektuell utvikling og læring. Dette er en førmoderne, tradisjonalistisk verden. Sjeikene på TV sier det samme som deres forfedre sa for 200 eller 500 år siden. Egypterne overdøver seg ved å spille Koranen overalt. Bønn det er overalt: i drosjer, butikker, på gatene. Bortsett fra at islam er den mest konservative religionen i verden, er den den raskest voksende religionen. Da vi kom for 7 år siden var det 80 millioner mennesker i Egypt, nå er det nesten 90. Galskap. – Er dette landet du vil bo i? Jeg elsker Egypt, jeg elsker det. Det er kjærlighet på godt og vondt. Jeg kan ikke forestille meg livet mitt uten dette landet. Dessuten er alt veldig billig. Vi har en leilighet på 160 kvadratmeter og vi betaler PLN 120 i måneden for vedlikehold av hele leiligheten - det er ingen husleie her. Og vi ble vant til det. Denne byen er fengslende og livet er fascinerende. Og hvilken deilig mat! Alle grønnsaker og frukt er ekte, og vi er vegetarianere. Når jeg kommer til Warszawa, blir jeg gal. Jeg hører azan (bønn – red.anm.) overalt, lyden av en egyptisk gate, handelsmenn, selgere, busser. Jeg kan ikke leve uten. kilde: pdf.edu.pl, Katarzyna Zając I årevis har vi støttet blodige diktatorer for olje og fred. Det var en kortsiktig politikk. Nå har vi skjeggete demoner, puster hat i en enestående skala – siden inkvisisjonens tid – og hundretusenvis av immigranter – sier Piotr Ibrahim Kalwas, en polak og muslim, forfatter og journalist som flyttet med familien til Egypt for syv år siden. . Han viet en samling av rapporter "Egypt: Haram Halal" til sitt nye hjemland. De viser bildet av et land som eksisterer i konstant spenning mellom «halal», det vil si det som er forenlig med religion, og «haram» – det som er forbudt. Da vi møttes første gang for syv år siden, solgte du nettopp leiligheten din for å oppfylle din store plan i livets revolusjon: å flytte familien til Egypt. Jeg husker hvordan det fascinerte meg, jeg tenkte at dette ikke er en typisk utvandringsretning ... – Du vil bli overrasket over hvor mange polakker som slår seg ned i Egypt. Selvfølgelig kjøper de fleste av dem en leilighet i Hurghada eller Dahab og pendler dit regelmessig, og behandler den som en "dacha", men tilgjengelig med charter. Men det er også folk, spesielt eldre, som bor permanent i Egypt og soler seg. Selv for den gjennomsnittlige polske alderspensjonen er det godt å bo der. Og leilighetene er latterlig billige - omtrent 1000 PLN per kvadratmeter. Du "varmet ikke beinene". Du valgte ikke det turistiske Dahab, men Alexandria, en provinsby om enn med en stor multikulturell fortid. Hva var grunnen? Fordi du konverterte til islam? Fordi du ønsket å starte et nytt liv? Fordi Polen gjorde deg forbanna? – Polen gjorde meg litt forbanna og gjør meg fortsatt forbanna på mange måter. Boken sier at Egypt gjør deg forbanna også. – Ja, jeg skal klage overalt. (latter) En muslim, men en «ekte polak»? – Vet jeg ... I hvert fall situasjonen fra et øyeblikk tilbake. Vi sitter i denne kultiverte kafé-bokhandelen i Warszawa, og ved siden av bordet sverger to unge jenter som en skomaker og kan ikke engang motstå at barnet lytter! Det gjør meg forbanna! En av grunnene til min avgang var at jeg ble forstyrret av hverdagslig polsk frekkhet. Og jeg står ved det. Er det ingen uhøflighet i Egypt? – Ja, jeg vil gjerne understreke det – i Egypt er det mye mindre frekkhet i hverdagen. Det er primitive eller enkle mennesker, det kan være skittent, skjevt, de slår av strøm eller vann, støyen er forferdelig - 70 prosent. Egypterne er hørselshemmede, men det er ingen slik uhøflighet der. Det er andre grusomme ting jeg har beskrevet. På den annen side er den gjennomsnittlige egypteren en ekstremt hyggelig (men på ingen måte åpen, fordi han skjuler sin verden for en fremmed) mann. Vi er helt trygge i gaten der vi bor, og det er de andre også. Paradoksalt nok kommer det av at alle vet alt om alle. Typisk sør. Det er to sider ved dette fellesskapet eller tribalismen: de ser på deg, lar deg ikke gå utover etablerte grenser, men på samme tid, hvis noe vondt skjer deg, er du beskyttet. Det er ingen individualisme der, men heller ingen ensomhet. For oss europeere – som jeg beskriver i boka – er det litt slitsomt, fordi vi må være alene noen ganger. Sikkert min familie. Fordi ensomhet handler om bøker, musikk og tenkning. Det er stillhet. Men folk der trenger det ikke. De er sammen hele tiden, de hjelper hverandre. Det er forferdelig fattigdom, men ingen sulter, ikke engang de fattigste. Ingen sulter i gatene slik jeg har sett i India. OG andre grunner til å forlate? Velge islam som "din" religion? – Islam var også grunnen, men i dette tilfellet ... Kanskje jeg ikke ble så skuffet da jeg så hvordan det virkelige ansiktet til islamsk tradisjonalisme i sin arabiske versjon ser ut. Og her har jeg blitt veldig, veldig kritisk. Selv om jeg fortsatt finner mye fint der, er det fortsatt vanskelig å leve i en familie med muslimske individualister, fordi vi er det i arabisk islam. Så hvorfor Egypt og Alexandria? – For der var det trygt – hvem hadde forutsett at det ville bryte ut en revolusjon? Også fordi det er et land med et andrespråk i engelsk, ikke fransk, som Marokko eller Tunisia, og vi ikke kan fransk så godt. Fordi den enkle reise, utallige billige charterturer. Og billig liv - vi kjøpte en stor leilighet for lite penger. I tillegg er en veldig god engelskspråklig skole for et barn, som vi allerede har anbefalt, også mye billigere enn tilsvarende skoler i Polen. Levekostnader fire ganger lavere enn i Polen og et behagelig klima, selvfølgelig. Det hele bidro til beslutningen om å forlate. Vi angrer ikke på det. Egypt ble kilden til arbeidet mitt, min inspirasjon. Og nå kan jeg ikke leve uten dette Egypt. Det er imidlertid ikke en enkel følelse av kjærlighet, som vi allerede har sagt. Som i tittelen: «Egypt: Haram Halal», som strekkes mellom to ytterpunkter – det som er tillatt: halal og forbudt: haram. Hele denne boken er full av lidenskap, du fortsetter å si at du elsker og hater dette landet på samme tid, du kan ikke leve uten det og det frustrerer deg konstant. Er det slik det er? «Det frustrerer meg å være der, men når jeg drar, savner jeg det umiddelbart. Og savner du Polen mens du er der? - Nei. Jeg føler meg veldig bra når jeg kommer hit, som nå, for en kort stund. Da er det flott. Kanskje jeg ser flere gamle polske filmer der, som alltid har vært min lidenskap, samt gamle kronikker fra den polske folkerepublikkens tid. Vi forlater trolig Egypt om noen år, fordi vi ønsker at sønnen vår Hasan, 12 år for øyeblikket, skal studere i Europa. I Egypt måtte vi betale for å studere som utlendinger, og universitetsnivået er lavt der. Men selv da vil vi prøve å beholde en leilighet i Egypt for å kunne returnere dit. Jeg, som min kone, liker denne typen sirkulasjon: har en leilighet her, et hjørne der, en familie å besøke andre steder, og flytte mellom disse punktene. Hvis jeg har tre hjemland, det vil si Egypt, Polen og et tredje land som vi allerede har et øye med, vil det være helt OK for meg. Sønnen snakker tre språk og lærer fortsatt et fjerde. Det er åpent for religioner, retter, sivilisasjoner, og det er flott! Dette var det du lette etter da du forlot Polen? - Ja. Jeg har alltid levd på denne måten. Kosmopolitisk. Jeg elsker det. Men miljøet du lever i akkurat nå, og som du beskriver i boken, er ikke spesielt kosmopolitisk og åpent. Jeg tør påstå det motsatte. Du kan like gjerne bli her og se etter denne kosmopolitismen her. – Det er sant at Egypt, og arabisk islam generelt, er en lukket verden. Men for meg er det en kilde til konstant inspirasjon, en mine av emner for artikler og bøker. Hvis vi bodde i et eller annet europeisk land, ville det ikke vært så mye å skrive om. Og i Egypt skjer det noe overraskende hele tiden. Jeg har bodd der i syv år, og jeg kjenner ham fortsatt ikke. Noen ting er allerede åpenbare for meg, men jeg antar at jeg på mange måter kan ta feil. Selv om dette turist-Egypt for oss, polakker, virker så nært, er ekte Egypt fortsatt et ukjent land for alle mennesker som er dypt interessert i andre kulturer. Du sier at du ved ankomst ble skuffet over versjonen av islam der. Akkurat hva? – Det at arabisk islam absolutt ikke er min islam. Jeg måtte finne ut om det der. Så du er en dissens? – Ikke de eneste. Det er noen av disse dissenterene, jeg beskriver noen av dem i boken. Dette er egyptere som ikke har fred med landet sitt, som professor A. Mens jeg bodde i Egypt, utviklet jeg en defensiv faktor mot denne arabiske tradisjonalismen. Jeg gjemte meg inne med min islam, og det er nå et veldig, veldig individuelt, privat religiøst rom for meg. Jeg kan ikke tilhøre en kollektiv stamme, i dette tilfellet et muslimsk samfunn. Det er mange polakker som flyttet til arabiske land og dyrket skjegg, og det er også polske kvinner i niqab som europeisk kultur ikke lenger eksisterer for – de avskjærer seg selv. Det er umulig for meg. Jeg er oppvokst med polske bøker, polske filmer og europeisk kultur, og min islam må være noe annet enn den kollektive arabiske versjonen. Så hvem er du der? Fremmed eller din? – Jeg er alltid min (latter). I den forstand at selv da jeg bodde i Polen, hadde jeg en liten vennegjeng - 4 eller 5 personer, og jeg har alltid likt å bo alene. På samme måte, min kone. Jeg er ikke fremmed der, men de behandler meg litt som en freak. Generelt behandles utlendinger forskjellig. Du har lov til å rydde opp søppelet som råtner på fortauet foran bygården i ukevis og avgir en forferdelig lukt, og for en egypter er det uaktuelt. Han ville vel ikke la seg besvime av stanken? - Nøyaktig. Jeg kritiserer denne kulturen, men jeg respekterer den. I den forstand at jeg ikke påtvinger disse menneskene fra mitt ståsted. Kun i private samtaler og kontakter. Jeg sier ikke til dem: du er dum, du vokste ikke opp til sivilisasjonen. Også av sikkerhetsgrunner – jeg ønsker ikke å eksponere meg selv direkte for noen. Min kone og jeg bor der med et veldig privat liv. Vi har en liten vennegjeng, Hasan har sine venner fra skolen, men vi bodde også i Polen. I boblen hans. Og det er greit. Når jeg leser rapportene dine, får jeg inntrykk av at du opptrer som en provokatør, og tvinger folk til å konfrontere ting de ikke vil snakke om. Du får dem til og med til å gråte noen ganger! – Vel, fordi dette er mennesker som er så vant – ikke bare i Egypt, men i Orienten generelt – til å skjule og skjule sine synspunkter, livene sine for utlendinger, at for å få noe ut av dem, må man tvinge dem litt, provosere dem. Noen ganger til og med utsatt for kraftig kritikk. Opprørt. Selvfølgelig vet jeg alltid hvem jeg skal behandle på denne måten. I Egypt blir ofte noe annerledes fortalt til utlendinger og noe annet gjøres for ens familie eller lokalsamfunn. Det er et slags hykleri, men det har pågått i evigheter. Den gjemmer seg for de "andre" med sine vaner, som utlendinger kan oppfatte som feil eller symptomer på barbari. Som omskjæring av kvinner. Du viet en av de mest rørende tekstene i boken din til dette emnet. Omskjæring er offisielt forbudt i Egypt, men mer enn 90 prosent av kvinnene blir omskåret der, ofte under forferdelige forhold. De lider psykisk og fysisk pine. Mødre gjør dette mot døtrene sine. Også i progressive, lite religiøse familier. – Slik er tradisjonalismens forferdelige kraft. For et titalls år siden var alt skjult. Hvem snakket om det i Europa? Selv i dag avviste 90 prosent av de jeg ønsket å snakke med om det meg. Kvinner og menn. Det de sier er absolutte unntak, de fleste av dem ville ikke hørt om det i det hele tatt. Det mest sjokkerende er den siste setningen når samtalepartneren din sier: «Hjelp oss». Jeg tenkte at hvis jeg hadde bodd i Egypt, ville jeg ha dratt da, jeg ville ikke ha orket denne lidelsen. - Det ville ikke gjelde deg i det hele tatt. Andre kulturer er også fulle av gru, for eksempel er folk fascinert av India, og der skjer forferdelige ting. Det beveger seg hvis du har empati, men det påvirker ikke livene våre direkte. Ikke for å forlate. Uansett, det er fortsatt mange slike vanskelige temaer der. Nylig hadde jeg en samtale med to egyptiske kvinner om den såkalte jomfruprøver. For der er kyskhet før ekteskapet veldig viktig. Jeg trodde jeg skulle bli gal av dette, det var fryktelig! Ingen ønsket å snakke om det, bare disse to kvinnene, la oss kalle dem egyptiske feminister, mine venner, som bare trengte å få det ut. Dessuten ingen! Og hele tiden tror folk at de vil skjule det. Og likevel i tidene med Internett og satellitt-TV, er det ikke lenger skjult. For flere år siden var det bare spesialister som visste om det. Nå er det snakk om det i verden, så de må innfinne seg med det, noe som er et problem. Fremveksten av fundamentalisme, jihadisme og islamsk terrorisme er også relatert til dette. Er det en slags motstand mot å konfrontere perversjonene i din egen tradisjon? – Ja, fordi verden begynner å vite om det hele, begynner også noen medborgere å protestere. De vil ha frihet, de vil ha demokrati. De vet ikke hvilken ennå, men de vil. Og tradisjonalismen som råder der og er grunnlaget for alt begynner å falle fra hverandre. Og hvis det bryter sammen, hva kommer til å fylle dette tomrommet? Den vestlige verden, i hvert fall siden renessansen, er i konstant endring, den er flytende, og alt er konstant der. Slik levde faren min, slik levde bestefaren min, og slik levde vi alle sammen. Noen begynner å ønske å leve annerledes, men hvordan? Hva skal erstatte våre daglige ritualer nå? Hvordan endre det? Frykt dukker opp. Islams verden er revet i stykker. For eksempel tilber han amerikansk popkultur, og samtidig forakter han Amerika, han hater det ... – Køene på den amerikanske ambassaden er enorme, du kan se amerikansk utstyr overalt, du kan høre amerikansk musikk, du kan se amerikanske klær. På den annen side hater 80 prosent av folk – unge, gamle, alle – Amerika. Kun motsetninger! Tross alt vil over 80 prosent av egypterne ha sharia i ulike former! Men de samme menneskene styrtet først én diktator og avskaffet deretter det fundamentalistiske diktaturet. Det er sant at det satset på hæren, men i det øyeblikket var det den eneste styrken som kunne blokkere marsjen til det muslimske brorskapets makt. Utenkelig! Dette er motsetningene som gjør denne verden fascinerende for meg. I en av reportasjene "kler du deg ut" som en vanlig turist og fører en diskusjon med en ortodoks salafi-predikant du møter. Du provoserer ham til å fortelle historier om hva som er rett og hva som ikke er det. De sier at fremtidsvisjonen de representerer snart kan være en visjon som vil gjelde oss alle. Tror du virkelig det? – Det skjer allerede. Det er ingen tvil om at det muslimske samfunnet i Vesten vokser. Derfor sprer radikale miljøer seg der og i mange vestlige land er de allerede en merkbar kraft. Våre barn eller barnebarn kan møte problemet at vi ikke vil forholde oss til muslimer som vanlige borgere, men med mennesker som vil ønske å innføre sine egne regler og skikker. Vi har allerede begynnelsen på sharia-domstoler i England. Det er derfor det er nødvendig å bli kjent med denne kulturen for å integrere disse menneskene, assimilere dem og lære dem våre verdier. Dette betyr ikke at de må miste identiteten sin, men når de er i Europa, må de leve slik det kreves av grunnlaget for likhet, frihet og brorskap. Det er viktig at vi integrerer hverandre – oss og dem, ellers blir det flere og flere ghettoer, flere og flere ekskluderte. Du nevnte egyptiske feminister. Rapportene dine viser folk som bryter ut av dette tradisjonalistiske samfunnet, opprørere. Som unge ateister som tenker på emigrasjon, som death metal-musikere, som Jasmin - en aktivist som kjemper mot grusomheten ved rituell slakting - eller professor A., som "fra barndommen" ikke var i fred med Egypt. – Egypt har alltid hatt en sterk gruppe intellektuelle, fremragende forfattere, filmskapere og teaterskapere. I omfanget av dette landet er det riktignok en liten gruppe, fordi det er en enorm nasjon, for tiden rundt 90 millioner mennesker, men det er ganske mange pro-frihetsaktivister. Det er også maoister, sosialdemokrater, kommunister – full oversikt. Den er imidlertid uforlignelig med europeiske land. Dette er en slags nisje. Har denne nisjen utvidet seg i det minste litt etter den arabiske revolusjonen? – Det kan ikke utvides for mye når det gjelder frihet til politisk aktivitet, fordi det fortsatt er en militær-politistat. Men det utvider seg mye, for eksempel kunstnerisk. Det er en enorm oppblomstring av stiftelser, teatre og kreative grupper. Utviklingen av kunst er utrolig etter revolusjonen, og dette er tross alt en manifestasjon av menneskelig uavhengighet, indre frihet. I boken din legger du merke til den veldig sterke kastenaturen til dette samfunnet – Dette er et av symptomene på sosial tradisjonalisme. Der kjenner alle igjen alle på en gang, alle er tildelt et sted. Det var litt likt i førkrigstidens Polen – en arbeider kunne ikke gå inn på noen puber, selv om han hadde skiftet til dress. Jeg burde kalle vaktmesteren vår i Alexandria "ya mouth", noe sånt som "enkel mann", som ikke går gjennom munnen min. Selvfølgelig formaner naboene meg. Dette kastesystemet er en annen ting som holder utviklingen av dette og andre arabiske samfunn tilbake, og forsinker inntredenen i demokratiet. Et lignende sitat fra Najib Mahfuz, en egyptisk nobelprisskribent, som siterer i begynnelsen av boken, at hele det egyptiske samfunnet må bygges opp igjen slik at demokrati er mulig der. - Ja. Men hvordan man gjør det og hvem som skal gjøre det - ingen vet sikkert. På en eller annen måte har dette blitt oppnådd i Tyrkia og nå i Tunisia etter den islamske revolusjonen. Fra et europeisk synspunkt er Tyrkia kanskje ikke noe stort demokrati, men fra de islamske landenes synspunkt - det er det! Du sier at i Tunisia, den såkalte den arabiske revolusjonen var vellykket. Er det virkelig? Indikerer de siste tragiske hendelsene i dette landet noe annet? – Til tross for to blodige angrep på turister var den tunisiske revolusjonen bedre enn den egyptiske, bl.a fordi Tunisia er og var et land mye mer orientert mot Vesten, hovedsakelig mot Frankrike, av sin tidligere okkupant. Det er et trist paradoks: Jo mer kolonial påvirkning i arabiske land, jo åpnere samfunn og jo større er sjansen for i det minste demokratiets grunnlag. Tunisia har, i likhet med Tyrkia, gjennomgått mange år med sekulariseringsprosesser. Disse prosessene, selv om de til tider var dramatiske og brutale, åpnet samfunnene i begge land for vestlig, rasjonell tankegang mye mer enn samfunnene i andre arabiske land, hvor vestlig innflytelse var svakere. De nylige tragiske hendelsene i Tunisia understreker bare dette: fundamentalistene og islamske konservative i hele den arabiske verden er forferdet over utsiktene til Tunisias potensielle frihet og innføringen av demokratisk styre der som det forhatte Vesten. Det ville være et fundamentalistisk mareritt og begynnelsen på slutten for det religiøst og moralsk undertrykkende arabiske samfunnet som strakte seg fra Mauritania til Iran. En lignende tankemekanisme kan sees hos russiske despotiske politikere som observerer hvordan «deres verden» – Ukraina, Georgia, de baltiske statene – glir under deres kontroll og beveger seg mot frihet og demokrati. Til tross for angrepene har Tunisia fortsatt størst sjanse til å være det første arabiske landet til å løsrive seg fra åket til den dødelige, giftige islamske konservatismen. Og det er sannsynligvis derfor islamister vil slå til der mer enn én gang. Dette er tradisjonalismens rasende hyl såret av moderniteten, som ser "hans verden" gå til grunne foran øynene hans ... Hva vil dette siste kuppet bringe til Tunisia – hva tror du? Vil det stoppe demokratisering eller tvert imot? Tross alt vil sammenbruddet av turisme, forårsaket av frykt for angrep, ramme landets økonomi, påvirke vanlige mennesker ... – Det er vanskelig å forutsi fremtiden til Tunisia, akkurat som det er vanskelig å forutsi fremtiden til hele den arabiske verden – det kvadrer sirkelen, men jeg tror at ingenting vil stoppe demokratiseringen av denne verden. Araberne har smakt frihet. Prosessen vil imidlertid være lang og svært smertefull. Denne verden venter på sin opplysning og sin reformasjon. Vi vet hvor lenge disse epokene varte i Europa og hvor lang tid det tok før fruktene deres, som vi bruker nå. Imidlertid er moderne tider dynamiske, verden er en teknologisk «global landsby», så kanskje prosessen med «avtradisjonalisering» og opplysning i den arabiske verden vil være kortere enn i den vestlige verden. Den tunisiske og hele den arabiske turistsektoren vil lide sterkt av terrorisme, ikke for første gang, og som en konsekvens vil den allerede lave levestandarden i Egypt eller Tunisia synke. Dette vil overføres til offentlig stemning, frustrere fattige samfunn, vende deres motvilje mot sine egne regjeringer, noen - mest ung - det vil presse inn i hendene på de radikale, og det er dette islamske terrorister mener. Hvorfor tror du dette angrepet fant sted akkurat nå? – Vesten har gjort en hel rekke forferdelige feil i den islamske verden i flere tiår, om ikke lenger, og de tar nå hevn. I årevis har vi støttet blodige diktatorer for olje og fred. Det var en kortsiktig politikk. Nå har vi skjeggete demoner som puster hat på et enestående nivå - siden inkvisisjonen - omfanget og hundretusenvis av innvandrere som vi snart må akseptere. Hvis ikke Europa på en meningsfull måte løser innvandringsproblemet, så gjør vi det problem, veldig stort problem. Byene til våre barn og barnebarn vil være euroislamske byer. Jeg sier dette med fullt ansvar, selv om jeg er klar over den "politiske ukorrektheten" i mine ord. Desto mer la oss lære denne verden, dens skikker, språk, kulturelle hemmeligheter og fremfor alt religion. La oss bli kjent med denne verden fornuftig, innholdsmessig og dypt, uten nervøse fordommer og stereotypier, men også uten fascinasjon og forelskelse, kaldt. Dette kan være veldig nyttig for oss, og det vil helt sikkert være nyttig for barna våre. Piotr Ibrahim Kalwas (født 1963) - forfatter, journalist, forfatter av rapporter og bøker, inkl. "Salam", "Czas", "Międzyrzecz". Tidligere kjente også bl.a. som vokalist i et punkband og manusforfatter av en populær TV-serie. I 2000 konverterte han til islam, og i 2008 flyttet han til Egypt for godt. Han bor i Alexandria sammen med sin kone og 12 år gamle sønn. Anna Sańczuk. Kunsthistoriker av utdannelse, journalist av yrke, noen ganger driver hun også med kulturell PR. Medforfatter av boken "Warszawa. På jakt etter sentrum”. Sammen med Maciej Ulewicz driver han programmet «KULTURA DO KWADRATU» på Polsat News 2. Han designer og syr smykker under merkevaren SANKA. Han bor i Warszawa i Stara Ochota. www.weekend.gazeta.pl