Prawo turystyczne

Prawa wyjeżdżających na wycieczki turystyczne, oraz obowiązki organizatorów określa szczegółowo ustawa o usługach turystycznych. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów powołując się na zapisy ustawy o usługach turystycznych informuje, iż w przypadku wystąpienia sytuacji nadzwyczajnych, m.in. takich jak: zdarzeń atmosferycznych, konfliktów, sytuacji zagrożenia życia lub zdrowia organizator turystyczny powinien zachować szczególną ostrożność. W tym celu może on zaoferować klientom inną ofertę lub wyjazd w innym terminie. Klient może także odstąpić od umowy. Odstąpienie od umowy powinno nastąpić na piśmie. Wymóg zachowania tej formy ma miejsce także wtedy, gdy konsument nabył wycieczkę za pośrednictwem portali internetowych lub agentów. Odstępując od umowy konsument powinien wskazać przyczynę. W przypadku sporu, o tym czy mamy do czynienia z sytuacją nadzwyczajną mającą znamiona siły wyższej orzeka Sąd. 

 

Osoby które wykupiły wycieczki i rezygnują z wyjazdu w większości przypadków nie mają możliwości odzyskania całości, lub części wpłaconych kwot. Biura podróży nie mają obowiązku zwrotu pieniędzy.

 

Rezygnacja z wycieczki tuż przed terminem wyjazdu może okazać się kosztową decyzją. Wysokość potrąceń wynika z warunków uczestnictwa w wycieczce. Najmniej straci osoba, której pozostało do wyjazdu od 15 do 21 dni, ponieważ biuro podróży zwróci koszty pomniejszone o 35% wpłaconej sumy. Natomiast, gdy do wyjazdu pozostało  od 8 do 14 dni, to potrącenia wyniosą 50%. Najwięcej stracą osoby, którym do wyjazdu zostało od 3 do 7 dni, gdyż potrącenia wyniosą aż 65%. W najlepszej sytuacji są osoby, które wykupiły ubezpieczenie od kosztów rezygnacji. Biura podróży, które je oferują, nie wymagają podania przyczyny rezygnacji. Przy wykupie takiego ubezpieczenia, kwota strat jest znacznie niższa, jednak jest ona różna w zależności od biura podróży.

 

Jak sprawdzić, czy Twoje biuro podróży nie jest bankrutem

1. Sprawdź, czy biuro widnieje w Centralnej Ewidencji Organizatorów Turystyki i Pośredników Turystycznych (www.turystyka.gov.pl), jaka jest suma gwarantowanego przez nie ubezpieczenia oraz kiedy upływa termin gwarancji. Pamiętaj przy tym, że wysokość gwarancji nie jest taka sama dla każdego operatora, lecz jest ona kalkulowana na podstawie obrotu z ubiegłego roku, rocznego przychodu deklarowanego na najbliższe 12 miesięcy (przy czym nie może być on niższy niż w roku poprzedzającym rok zawarcia umowy gwarancji), rodzaju prowadzonej działalności i terminu pobierania przedpłat.

 

2. Zweryfikuj w Serwisie Ochrony Konsumenta Krajowego Rejestru Długów (www.konsument.krd.pl), czy biuro nie jest zadłużone. Możesz też skorzystać ze strony www.rzetelnafirma.pl, która udostępnia dane o nieuczciwych kontrahentach.

 

3. Zapoznaj się z wynikami finansowymi biura podróży i dowiedz się, jaka jest wartość jego własnych funduszy. Takie dane są dostępne w Krajowym Rejestrze Sądowym, a ich brak powinien stanowić sygnał ostrzegawczy.

 

4. Przeczytaj opinie o biurze podróży na forach internetowych. Zwróć uwagę na doświadczenia innych użytkowników, ale także np. na wypowiedzi pracowników biura. Narzekanie na brak regularnych wypłat pensji może świadczyć o kłopotach finansowych dostawcy usług turystycznych. 

 

5. Przeszukaj branżowe rankingi biur podróży i zapoznaj się z certyfikatami operatora – np. przyzwanymi przez Krajową Organizację Handlu i Usług. Biuro podróży uhonorowane licznymi wyróżnieniami zasługuje na wyższy poziom zaufania.

 

Niedozwolone zapisy

 

Ponadto zawsze uważnie przeczytaj umowę zawieraną z biurem podróży. Powinna ona zawierać rodzaj i kategorię obiektu hotelarskiego, liczba i rodzaj posiłków, program zwiedzania, inne usługi wliczone w cenę imprezy turystycznej, a także sposób, w jaki będziemy mogli zrezygnować lub zareklamować wyjazd, jeśli nie spełni on zadeklarowanych warunków.

Pod żadnym pozorem nie daj się nabrać na zapisy typu „W przypadku zakupu imprez po cenach promocyjnych, last minute czy specjalnych nie podlegają one reklamacji”. Bez względu na rodzaj imprezy zawsze możemy domagać się dotrzymania ustalonych standardów, a w przeciwnym razie żądać naprawienia szkody wynikłej z niewykonania umowy (obniżenia kosztów imprezy, zapewnienia powrotu do miejsca rozpoczęcia imprezy czy odszkodowania). Trzymając rękę na pulsie i sprawdzając wiarygodność biura podróży, zminimalizujemy ryzyko wybrania się na wakacje z bankrutem, a tym samym zmarnowania sobie upragnionego urlopu.

 

za: zafinansowanipl

Bardzo ważne

Biuro podróży, które ma kłopoty finansowe w większości przypadków sprzedaje swoje usługi bardzo tanio, dużo taniej, niż konkurencja. Po prostu właściciele potrzebują szybko gotówki, gdyż najczęściej zalegają zagranicznym partnerom z płatnościami.  Oczywiście każde biuro podróży ma swoje promocje, last i first minute, ale jeżeli wszystkie, powtarzam wszystkie wycieczki oferowane przez konkretne biuro sprzedawane są kilkanaście lub kilkadziesiąt  procent taniej niż konkurencja - włącz czujność i zacznij to biuro podróży sprawdzać. Na szczęście istnieje wiele mechanizmów, aby dowiedzieć się czy jest ono w dobrej kondycji finansowej, czy w razie kłopotów nasza wycieczka dojdzie do skutku, a juz na pewno czy - jeżeli będą kłopoty już po wyjeździe na nią - spokojnie będziemy mogli wrócić do kraju. Polecanym sposobem na uwiarygodnienie biura podróży pod względem wypłacalności i płynności finansowej jest sprawdzenie "terminu obowiązkowego zabezpieczenia finansowego". Możemy to sprawdzić wchodząc na stronę:

 

https://turystyka.gov.pl/ceotipt/podmioty/wyszukiwanie_p_77.html

 

Po wejściu na stronę należy wpisać nazwę biura podróży. Wyszukiwarka odnajdzie konkretne biuro z gównymi danymi. Następnie klikając "pokaż" zobaczymy wszystkie informacje dotyczące konkretnego biura. W dziale III zobaczymy "Termin obowiązywania zabezpieczenia finansowego" - jeżeli termin jest tuż, tuż - powinniśmy się zastanowić nad zmianą biura, a już na pewno powinniśmy skontaktować się z tym biurem i prosić o wyjaśnienia. Możemy także skontaktować się z Urzędem Marszałkowskim odpowiedniego województwa (czyli województwa, w którym dane biuro jest zarejestrowane) i poprosić o sprawdzenie biura, oraz wyjaśnienienia dotyczące terminu wpłaty zabezpieczenia finansowego.

 

BEZ AKTUALNEGO ZABEZPIECZENIA FINANSOWEGO ŻADNE BIURO PODRÓŻY W POLSCE NIE MOŻE OFEROWAĆ SWOICH USŁUG.

 

Ważna jest także wysokość zabezpieczenia finansowego. To także przeczytamy w dziale III

Centralna Ewidencja Organizatorów Turystyki i Pośredników Turystycznych (CEOTiPT)

1.  Podstawa prawna prowadzenia CEOTiPT

 

Rozporządzenie Ministra Sportu i Turystyki z dnia 6 października 2011 r. w sprawie Centralnej Ewidencji Organizatorów Turystyki i Pośredników Turystycznych stanowi, że: 

 

a) Ewidencja jest prowadzona w postaci elektronicznych ksiąg ewidencyjnych 

 

b) Dla każdego przedsiębiorcy wpisanego do Ewidencji sporządza się odrębną księgę ewidencyjną, opatrując ją osobnym numerem. 

 

c) Księga ewidencyjna składa się z czterech działów szczegółowo określonych w ww. rozporządzeniu. 

 

d) Wpisowi do Ewidencji podlegają również zmiany i uzupełnienia danych zamieszczonych w Ewidencji. 

 

e) Ewidencja jest jawna (z wyjątkiem informacji usuniętych z Ewidencji na podstawie § 4 ust. 6-8 tego rozporządzenia), a informacje w niej zawarte zamieszcza się na stronie internetowej ministra właściwego do spraw turystyki. 

 

f) Marszałek województwa ma prawo dostępu do informacji zawartych w Ewidencji, niezależnie od miejsca siedziby przedsiębiorcy, a w przypadku gdy przedsiębiorca jest osobą fizyczną - miejsca jego zamieszkania. 

 

g) Marszałek województwa wprowadza dane do systemu informatycznego Ewidencji oraz przekazuje ministrowi właściwemu do spraw turystyki kopie dokumentów stanowiących podstawę wpisu do Ewidencji. 

 

2. Sposób dokumentowania wpisu do CEOTiPT

 

Potwierdzenie wpisu do Ewidencji może stanowić wydruk komputerowy ze strony internetowej ministra właściwego do spraw turystyki, zawierający dane objęte wpisem oraz datę dokonania tego wydruku. Wydruk ten może być dokonany samodzielnie przez przedsiębiorcę, którego dotyczy wpis do Ewidencji, a także marszałka województwa. 

 

3. Formy zabezpieczeń finansowych na wypadek niewypłacalności organizatora turystyki/pośrednika turystycznego. Przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie organizowania imprez turystycznych oraz pośredniczenia na zlecenie klientów w zawieraniu umów o świadczenie usług turystycznych jest obowiązany zapewnić klientom, na wypadek swojej niewypłacalności: pokrycie kosztów powrotu klientów z imprezy turystycznej do miejsca wyjazdu lub planowanego powrotu z imprezy turystycznej w wypadku gdy organizator turystyki lub pośrednik turystyczny wbrew obowiązkowi nie zapewnia tego powrotu, a także zapewnić klientom zwrot wpłat wniesionych tytułem zapłaty za imprezę turystyczną w wypadku gdy z przyczyn dotyczących organizatora turystyki lub pośrednika turystycznego oraz osób, które działają w ich imieniu impreza turystyczna nie zostanie zrealizowana, a także zapewnić klientom zwrot części wpłat wniesionych tytułem zapłaty za imprezę turystyczną, odpowiadającą części imprezy turystycznej, która nie zostanie zrealizowana z przyczyn dotyczących organizatora turystyki lub pośrednika turystycznego oraz osób, które działają w ich imieniu, przez: 

 

a) zawarcie umowy gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej, lub 

 

b) zawarcie umowy ubezpieczenia na rzecz klientów,w wysokościach określonych w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 19 kwietnia 2013 r. w sprawie minimalnej wysokości sumy gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej wymaganej w związku z działalnością wykonywaną przez organizatorów turystyki i pośredników turystycznych (Dz. U. z 29 kwietnia 2013 r. poz. 511) oraz rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2013 r. w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia na rzecz klientów w związku z działalnością wykonywaną przez organizatorów turystyki i pośredników turystycznych (Dz. U.  z 29 kwietnia 2013 poz. 510); 

 

c) lub przyjmowanie wpłat klientów wyłącznie na rachunek powierniczy, jeżeli wykonuje usługi turystyczne wyłącznie na terenie kraju i złoży marszałkowi województwa oświadczenie o przyjmowaniu wpłat na rachunek powierniczy. 

 

4. Rozróżnienie działalności wg rozporządzeń MF z dnia 19 kwietnia 2013 r. w sprawie minimalnej wysokości gwarancji bankowej i ubezpieczeniowej  wymaganej w związku z działalnością wykonywaną przez organizatora/pośrednika turystycznego i z dnia 22 kwietnia 2013 r. w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia na rzecz klientów w związku z działalnością wykonywaną przez organizatora/pośrednika turystycznegoDo określenia minimalnej wysokości sumy gwarancyjnej wprowadzono następujący podział zakresu i rodzaju działalności organizatorów Turystyki i pośredników turystycznych objętej wpisem do rejestru:

 

1a – imprezy turystyczne na terytorium państw pozaeuropejskich niezależnie od środka transportu;

 

1b – imprezy turystyczne na terytorium państw europejskich z wykorzystaniem transportu lotniczego w ramach    przewozu czarterowego;

 

1c - imprezy turystyczne na terytorium państw pozaeuropejskich z wykorzystaniem innego środka transportu niż transport lotniczy w ramach przewozu czarterowego

 

2 – imprezy turystyczne na terytorium państw europejskich z wykorzystaniem innego środka transportu niż transport lotniczy w ramach przewozu czarterowego;

 

3a – imprezy turystyczne na terytorium krajów mających lądową granicę z Rzeczypospolitą Polska, a w przypadku Federacji Rosyjskiej w obrębie obszaru obwodu kaliningradzkiego;

 

3b – krajowe imprezy turystyczne w tym imprezy zagranicznej Turystyki przyjazdowej.

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych - wybrane

Rozdział 3 Ochrona klienta

 

Art. 11.

 

W zakresie nieuregulowanym ustawą do umów z klientami zawieranych przez organizatorów turystyki i pośredników turystycznych stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego oraz inne przepisy dotyczące ochrony konsumenta.

 

Art. 11a.1.

 

Organizator turystyki odpowiada za niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy o świadczenie usług turystycznych, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest spowodowane wyłącznie:

 

1) działaniem lub zaniechaniem klienta;

 

2) działaniem lub zaniechaniem osób trzecich, nieuczestniczących w wykonywaniu usług przewidzianych w umowie, jeżeli tych działań lub zaniechańnie można było przewidzieć ani uniknąć, albo

 

3) siłą wyższą.

 

2. Wyłączenie odpowiedzialności za niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy, w przypadkach wymienionych w ust.

1, nie zwalnia organizatora turystyki od obowiązku udzielenia w czasie trwania imprezy turystycznej pomocy poszkodowanemu klientowi.

 

Art. 11b.

 

1. Nie można w drodze umowy wyłączyć lub ograniczyć odpowiedzialności określonej w art. 11a, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

 

2. Odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną klientowi wskutek niewykonania lub nienależytego wykonania umowy o świadczenie usług turystycznych może być ograniczona tylko wówczas, gdy określa to umowa międzynarodowa, której stroną jest Rzeczpospolita Polska.

 

3. Organizatorzy turystyki w umowach z klientami mogą ograniczyć odpowiedzialność za niewykonanie lub nienależyte wykonanie usług w czasie imprezyturystycznej do dwukrotności ceny imprezy turystycznej względem każdego klienta.4. Ograniczenie, o którym mowa w ust. 3, nie może dotyczyć szkód na osobie.

 

Art. 12.1.

 

Organizator turystyki lub pośrednik turystyczny, który proponuje klientom imprezy turystyczne lub usługi turystyczne, udostępniając im odpowiednie informacje pisemne, a w szczególności broszury, foldery, katalogi, jest obowiązany wskazać w tych materiałach w sposób dokładny i zrozumiały:

 

1) cenę imprezy turystycznej lub usługi turystycznej albo sposób jej ustalenia;

 

2) miejsce pobytu lub trasę imprezy;

 

3) rodzaj, klasę, kategorię lub charakterystykę środka transportu;

 

4) położenie, rodzaj i kategorię obiektu zakwaterowania, według przepisówkraju pobytu;

 

5) ilość i rodzaj posiłków;

 

6) program zwiedzania i atrakcji turystycznych;

 

7) kwotę lub procentowy udział zaliczki w cenie imprezy turystycznej lub usługi turystycznej oraz termin zapłaty całej ceny;

 

8) termin powiadomienia klienta na piśmie o ewentualnym odwołaniu imprezy turystycznej lub usługi turystycznej z powodu niewystarczającej liczbyzgłoszeń, jeżeli realizacja usług jest uzależniona od liczby zgłoszeń;

 

9) podstawy prawne umowy i konsekwencje prawne wynikające z umowy;

 

10) ogólne informacje o obowiązujących przepisach paszportowych, wizowych i sanitarnych oraz o wymaganiach zdrowotnych dotyczących udziału w imprezie turystycznej.

 

1a. Informacje, o których mowa w ust. l, nie mogą wprowadzać klienta w błąd.

 

2. Jeżeli umowa zawarta z klientem nie zawiera odmiennych postanowień, to odpowiednie wskazania zawarte w informacjach pisemnych, o których mowa wust. 1 pkt 1–8, stają się elementem umowy.

 

Art. 13.1.

 

Organizator turystyki lub pośrednik turystyczny jest obowiązany podać klientowi, przed zawarciem umowy:

 

1) ogólne informacje o obowiązujących przepisach paszportowych, wizowych i sanitarnych, w szczególności o terminach oczekiwania na wydanie paszportu i wizy oraz o wymaganiach zdrowotnych dotyczących udziału w imprezie turystycznej;

 

2) informację o możliwości zawarcia umowy ubezpieczenia od kosztów rezygnacji z udziału w imprezie turystycznej oraz o zakresie ubezpieczenia odnastępstw nieszczęśliwych wypadków i kosztów leczenia.

 

2. Organizator turystyki jest obowiązany poinformować klienta o szczególnych zagrożeniach życia i zdrowia na odwiedzanych obszarach oraz o możliwości ubezpieczenia z tym związanego. Dotyczy to także zagrożeń powstałych po zawarciu umowy.

 

3. Organizator turystyki jest obowiązany we właściwym czasie, przed rozpoczęciem imprezy turystycznej, podać klientom:

 

1) nazwisko lub nazwę lokalnego przedstawiciela organizatora turystyki (lub innej instytucji), do którego klient może zwracać się w razie trudności, atakże jego adres i numer telefonu;

 

2) w odniesieniu do imprez turystycznych dla dzieci – informację o możliwości bezpośredniego kontaktu z dzieckiem lub osobą odpowiedzialną w miejscupobytu dziecka;

 

3) planowany czas przejazdu, miejsca i czas trwania postojów;

 

4) szczegółowe informacje dotyczące połączeń komunikacyjnych oraz miejsca, jakie klient będzie zajmował w środku transportu, w szczególności kabinyna statku lub przedziału sypialnego w pociągu.

 

3a. Informacje, o których mowa w ust. l–3, powinny być podane klientowi na piśmie.

 

4. Udzielenie informacji, o których mowa w ust. 1–3, nie zwalnia organizatora turystykiod obowiązku opieki nad turystami.

 

Art. 14.1.

 

Umowa o świadczenie usług turystycznych polegających na organizowaniu imprez turystycznych wymaga formy pisemnej.

 

2. Umowa powinna określać:

 

1) organizatora turystyki i numer jego wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 4 ust. 1, oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP), a także imię i nazwiskooraz pełnioną funkcję osoby, która w jego imieniu umowę podpisała;

 

2) miejsce pobytu lub trasę wycieczki;

 

3) czas trwania imprezy turystycznej;

 

4) program imprezy turystycznej obejmujący rodzaj, jakość i terminy oferowanych usług, w tym:

 

a) rodzaj, charakter i kategorię środka transportu oraz datę, godzinę, miejsce wyjazdu i planowanego powrotu,

 

b) położenie, rodzaj i kategorię obiektu hotelarskiego zgodnie z przepisami kraju pobytu lub opis wyposażenia obiektów niezaliczanych do rodzajówi kategorii,

 

c) ilość i rodzaj posiłków,

 

d) program zwiedzania i inne usługi wliczone w cenę imprezy turystycznej;

 

5) cenę imprezy turystycznej, wraz z wyszczególnieniem wszelkich koniecznych należności, podatków i opłat, jeżeli nie są one zawarte w cenie, orazwyraźne sformułowanie okoliczności, które mogą spowodować podwyższenie ceny zgodnie z art. 17;

 

6) sposób zapłaty;

 

7) rodzaj i zakres ubezpieczenia turystów oraz nazwę i adres ubezpieczyciela;

 

7a) termin powiadomienia klienta na piśmie o ewentualnym odwołaniu imprezy turystycznej lub usługi turystycznej z powodu niewystarczającej liczbyzgłoszeń, jeżeli realizacja usług jest uzależniona od liczby zgłoszeń;

 

7b) termin zawiadomienia o przeniesieniu uprawnień i przejęciu obowiązków, o którym mowa w art. 16 ust. 2;

 

8) sposób zgłaszania reklamacji związanych z wykonywaniem usług przez organizatora turystyki lub osobę z nim współpracującą wraz z podaniem terminuzgłaszania takich reklamacji;

 

9) wymagania specjalne, o których klient powiadomił organizatora turystyki lub pośrednika turystycznego i na które strony umowy wyraziły zgodę;

 

10) podstawy prawne umowy i konsekwencje prawne wynikające z umowy.

 

2a. Osoba, która zawarła z klientem umowę o świadczenie usług turystycznych, jest obowiązana niezwłocznie dostarczyć klientowi jeden egzemplarz tej umowy.

 

3. Organizatorzy turystyki, organizujący imprezy turystyczne za granicą, mają obowiązek zawarcia na rzecz osób uczestniczących w tych imprezach umówubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków i kosztów leczenia.

 

4. Organizator turystyki jest obowiązany wydać klientowi wpłacającemu należnośćza imprezę turystyczną lub zaliczkę przekraczającą 10 % tej sumy:©Kancelaria Sejmu s. 13/312011-11-021) pisemne potwierdzenie posiadania gwarancji, o której mowa w art. 5 ust. 1pkt 2 lit. a, wraz ze wskazaniem sposobu ubiegania się o wypłatę środków ztej gwarancji w wypadkach określonych ustawą, lub

 

2) pisemne potwierdzenie zawarcia umowy ubezpieczenia, o której mowa wart. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b, wraz ze wskazaniem sposobu ubiegania się o wypłatęśrodków z umowy ubezpieczenia.

 

5. Organizator, który przed rozpoczęciem imprezy turystycznej jest zmuszony, z przyczyn od niego niezależnych, zmienić istotne warunki umowy z klientem, z zastrzeżeniem art. 17, powinien niezwłocznie o tym powiadomić klienta. W takiej sytuacji klient powinien niezwłocznie poinformować organizatora, czy:

 

1) przyjmuje proponowaną zmianę umowy albo

 

2) odstępuje od umowy za natychmiastowym zwrotem wszystkich wniesionych świadczeń i bez obowiązku zapłaty kary umownej.

 

6. Jeżeli klient, zgodnie z ust. 5, odstępuje od umowy lub jeżeli organizator odwołuje imprezę turystyczną z przyczyn niezależnych od klienta, klient ma prawo,według swojego wyboru:

 

1) uczestniczyć w imprezie zastępczej o tym samym lub wyższym standardzie, chyba że zgodzi się na imprezę o niższym standardzie za zwrotem różnicyw cenie;

 

2) żądać natychmiastowego zwrotu wszystkich wniesionych świadczeń.

 

7. W wypadkach określonych w ust. 6 klient może dochodzić odszkodowania za niewykonanie umowy, chyba że odwołanie imprezy turystycznej nastąpiło zpowodu:

 

1) zgłoszenia się mniejszej liczby uczestników niż liczba minimalna określona w umowie, a organizator powiadomił o tym klienta na piśmie w uzgodnionymterminie;

 

2) siły wyższej.

 

Art. 16.1.

 

Klient może bez zgody organizatora turystyki przenieść na osobę spełniającą warunki udziału w imprezie turystycznej wszystkie przysługujące mu z tytułuumowy o świadczenie usług turystycznych uprawnienia, jeżeli jednocześnie osoba ta przejmuje wszystkie wynikające z tej umowy obowiązki.

 

2. Przeniesienie uprawnień i przejęcie obowiązków, o którym mowa w ust. 1, jest skuteczne wobec organizatora turystyki, jeżeli klient zawiadomi go o tym przed rozpoczęciem imprezy turystycznej w terminie określonym w umowie.

 

3. Za nieuiszczoną część ceny imprezy turystycznej oraz koszty poniesione przez organizatora turystyki w wyniku zmiany uczestnika imprezy turystycznej klient i osoba przejmująca jego uprawnienia odpowiadają solidarnie.

 

Art. 16a.1.

 

Organizator turystyki, który w czasie trwania danej imprezy turystycznej nie wykonuje przewidzianych w umowie usług, stanowiących istotną część programu tej imprezy, jest obowiązany, bez obciążania klienta dodatkowymi kosztami, wykonać w ramach tej imprezy odpowiednie świadczenia zastępcze. Jeżeli jakość świadczenia zastępczego jest niższa od jakości usługi określonej w programie imprezy turystycznej, klient może żądać odpowiedniego obniżenia ceny imprezy.

 

2. Jeżeli wykonanie świadczeń zastępczych, o których mowa w ust. l, jest niemożliwe albo klient z uzasadnionych powodów nie wyraził na nie zgody i odstąpiłod umowy, organizator turystyki jest obowiązany, bez obciążania klienta dodatkowymi kosztami z tego tytułu, zapewnić mu powrót do miejsca rozpoczęciaimprezy turystycznej lub do innego uzgodnionego miejsca w warunkach nie gorszych niż określone w umowie.

 

3. W razie odstąpienia od umowy, o którym mowa w ust. 2, organizator turystyki nie może żądać od klienta żadnych dodatkowych świadczeń z tego tytułu, wszczególności zapłaty kary umownej. Klient może żądać naprawienia szkody wynikłej z niewykonania umowy.

 

4. W razie niemożności wykonania świadczenia zastępczego, o której mowa w ust. 2, klient może żądać naprawienia szkody wynikłej z niewykonania umowy, chyba że niemożność wykonania świadczenia zastępczego jest spowodowana wyłącznie:

 

1) działaniami lub zaniechaniami osób trzecich, nieuczestniczących w wykonywaniu świadczenia zastępczego, jeżeli tych działań lub zaniechań niemożna było przewidzieć ani uniknąć, albo

 

2) siłą wyższą.

 

Art. 16b.1.

 

Jeżeli w trakcie imprezy turystycznej klient stwierdza wadliwe wykonywanie umowy, powinien niezwłocznie zawiadomić o tym wykonawcę usługi oraz organizatora turystyki, w sposób odpowiedni dla rodzaju usługi.

 

2. Umowa powinna jednoznacznie określać obowiązek klienta w zakresie, o którym mowa w ust. 1.

 

3. Niezależnie od zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, klient może złożyć organizatorowi turystyki reklamację zawierającą wskazanie uchybienia w sposobie wykonania umowy oraz określenie swojego żądania, w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia zakończenia imprezy.

 

4. W wypadku odmowy uwzględnienia reklamacji organizator turystyki jest obowiązany szczegółowo uzasadnić na piśmie przyczyny odmowy.

 

5. Jeżeli organizator turystyki nie ustosunkuje się na piśmie do reklamacji, złożonej zgodnie z ust. 3, w terminie 30 dni od dnia jej złożenia, a w razie reklamacji złożonej w trakcie trwania imprezy turystycznej w terminie 30 dni od dnia zakończenia imprezy turystycznej, uważa się, że uznał reklamację za uzasadnioną.

 

Art. 17.1.

 

Cena ustalona w umowie nie może być podwyższona, chyba że umowa wyraźnie przewiduje możliwość podwyższenia ceny, a organizator turystyki udokumentuje wpływ na podwyższenie ceny jednej z następujących okoliczności:

 

1) wzrostu kosztów transportu;

 

2) wzrostu opłat urzędowych, podatków lub opłat należnych za takie usługi, jak lotniskowe, załadunkowe lub przeładunkowe w portach morskich i lotniczych;

 

3) wzrostu kursów walut.2. W okresie 20 dni przed datą wyjazdu cena ustalona w umowie nie może być podwyższona.

 

Art. 19.1.

 

Postanowienia umów zawieranych przez organizatorów turystyki z klientami mniej korzystne dla klientów niż postanowienia niniejszej ustawy są nieważne.

 

2. W miejsce postanowień umowy mniej korzystnych dla klienta obowiązują przepisy ustawy.

 

Art. 19a.

 

Przedsiębiorca występujący wobec klientów jako agent turystyczny, który:

 

1) w umowach zawieranych z klientami nie wskazuje jednoznacznie właściwego organizatora turystyki, którego reprezentuje, lub

 

2) zawiera umowy o organizowanie imprez turystycznych na rzecz przedsiębiorcy zagranicznego nieposiadającego siedziby na terytorium państwaczłonkowskiego Unii Europejskiej, państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej, który nie prowadzi w tym zakresie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalności gospodarczejw formie oddziału, lub

 

3) działa bez ważnej umowy agencyjnej lub przekracza jej zakres odpowiada wobec klienta za niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy o świadczenie usług turystycznych tak jak organizator turystyki.